Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis gelegen 17 rue Neuve in Neufchâteau is een herbouwd gebouw rond 1780 op 16e eeuwse kelders, het enige overblijfsel van het oorspronkelijke gebouw. Dit monument illustreert de civiele architectuur van de heerschappij van Lodewijk XVI, met een gevel versierd met grondkarabijnen, nietjes versierd met schelpen, vegetarische kronkelen en bloemenslingers. Het uitzonderlijk bewaarde interieur beschikt over geometrische parketvloeren, stucrose plafonds, lambrisering en open haarden die kenmerkend zijn voor de decoratieve kunst van de tijd.

Het gebouw bestaat uit twee verschillende lichamen: een huis gebouwd op een kelder met twee gebogen vaten in een wieg, en een vierkant lichaam met een traptrap. Een appentis, toegevoegd in 1822 zoals blijkt uit de gel van zijn deur, breidt het geheel uit. Hoewel het binnenplaatsgebouw in 1985 werd vernietigd, werden de overige elementen, waaronder de 16e eeuwse kelders, beschermd door een inscriptie onder de historische monumenten in januari 2000.

De interieurdecoraties, van opmerkelijke rijkdom, omvatten een alkoof en elementen van timmerwerk en stucwerk van neoklassieke inspiratie. Het huis weerspiegelt aldus de architectonische en sociale evolutie van Neufchâteau, waar de 18e eeuwse reconstructies vaak middeleeuwse overblijfselen bevatten, zoals blijkt uit de gewelfde kelders voorafgaand aan de reconstructie van 1780.

De locatie van het huis, op 17 rue Neuve (of 19 volgens GPS bronnen), in het departement Vosges, maakt het een zeldzame getuigenis van provinciale stedenbouw onder het oude regime. Zijn classificatie onderstreept zijn erfgoed belang, zowel voor zijn architectuur als voor zijn interieur, representatief voor de aristocratische en burgerlijke smaak van de late achttiende eeuw.

Externe links