Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De huizen van Quai Sainte-Catherine in Honfleur zijn een set van 40 huizen uit de 16e en 18e eeuw, uitgelijnd langs het oude bekken. Deze smalle huizen, met drie tot zeven verdiepingen (behalve huis #2), zijn vaak bedekt met leien en sommige zijn gebouwd in corbellatie. Hun reflectie in het water van het bekken, gecreëerd in 1681 in opdracht van Colbert en uitgebreid onder Lodewijk XIV tussen 1720 en 1725, maakt het een belangrijke toeristische attractie. Deze huizen, genoemd als historische monumenten sinds 1933, nu huisvest restaurants en brouwerijen op de begane grond.

Het oude bekken, met een oppervlakte van een hectare, werd gebouwd ter vervanging van de oude middeleeuwse grondparadijs, te smal. Zijn creatie vereiste de gedeeltelijke vernietiging van de muren van Honfleur. Deze haven speelde een sleutelrol in de Franse slavenhandel in de 18e eeuw, met 142 expedities en 50.000 gevangenen gedeporteerd, die vooral tussen 1783 en 1791 als reddingshaven in Le Havre dienden. De haven van Saint Catherine, grenzend aan het westen en zuiden van het bekken, is onlosmakelijk verbonden met de maritieme en artistieke geschiedenis van de stad.

De site inspireerde vele kunstenaars, waaronder Gustave Courbet, Eugène Boudin, Claude Monet en Johan Jongkind, leden van de "School van Honfleur," voorlopers van het impressionisme. De gebroeders Neurdein zullen ook de kade in de fotografie onsterfelijk maken. In de buurt bevindt zich het stadhuis (beschermd sinds 1989) en de Saint-Étienne kerk, die het Marine Museum werd. De locatie, het enige overblijfsel van de oude vestingwerken, domineert de Quarantaine werf in het noorden, als aanvulling op dit bewaard gebleven historische landschap.

Externe links