Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hutot de Latour hotel werd gebouwd tussen 1753 en 1755 door Pierre-Louis Hutot de Latour, ontvanger van de grootte van Agen, op land verworven nabij de koninklijke stallen. Om zijn eigendom te vergroten, kocht hij verschillende aangrenzende percelen en kreeg van de stad de verlaging van de wal blokkeren van het uitzicht op de Garonne. De snelle bouw werd voltooid in 1755, met inbegrip van de overname en transformatie van een 14e eeuwse toren, bekend als de Powder Tower, in een muziekshow. Deze ontwikkelingen maakten het een van de meest prestigieuze hotels in Agen op dat moment.

Pierre-Louis Hutot de Latour vertrok in 1773 naar Parijs en verkocht het hotel in 1774 aan Martial de Fossat de la Bastide, die het drie jaar later verkocht. Het hotel veranderde vervolgens meerdere keren van hand: overgenomen door Pierre Villeneuve in 1777, vervolgens door Nicolas Cazabonne de Lajonquière in 1810, die laatste een invloedrijke magistraat, president van de Société des lettres, sciences et arts d'Agen en rechter tijdens de revolutie. Het hotel werd uiteindelijk geclassificeerd als een historisch monument in 1954, nadat het behoorde tot verschillende families, waaronder de Calmels-Puntis en de Ducos.

De architectuur van het hotel, die door historicus J. Marboutin als uniek in de regio wordt beschouwd, suggereert dat de ontwerper niet afkomstig was van de Agenese. Hoewel de naam van de architect onbekend blijft, werden de funderingen in 1754 voltooid en werd het geheel aangevuld door een tuin die werd aangelegd op een grond die aan de stad werd verhuurd voor het leven. In 2010 werd een luxe hotelproject gepland door het bedrijf Heridis, maar in 2015 werd het verlaten.

De Powder Tower, geïntegreerd in het hotel, getuigt van de vindingrijkheid van de 18e-eeuwse ontwikkelingen. Hutot de Latour had ook het genot van een deel van de ronde weg van de stad, het versterken van het uitzonderlijke karakter van dit pand. Na zijn dood in 1817 liet Nicolas Cazabonne de Lajonquière het hotel na aan zijn erfgenamen, wat een overgang betekende naar een reeks eigenaren met verschillende profielen, variërend van een militaire commandant tot een Parijse schilder.

Externe links