Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Sainte-Anne de Gassicourt kerk, gelegen in Mantes-la-Jolie, is een romaanse religieuze gebouw opgericht in de 11e eeuw. In 1074 installeerde Raoul IV, graaf van Vexin, monniken bij de vroege kerk, die vervolgens in 1075 door zijn zoon Simon, graaf van Mantes aan de orde van Cluny werd gegeven. De Benedictijnse priorij gewijd aan Saint Sulpice werd geboren, en de monniken begonnen aan het begin van de 12e eeuw een nieuwe kerk te bouwen, in een sobere Norman Romaanse stijl.

In de 13e eeuw, tijdens de regering van Saint Louis, werden de transept en het koor herbouwd in de stralende gotische stijl. De ramen zijn vergroot en hebben delicate netwerken, terwijl de gewelven opnieuw worden uitgevoerd. De glazen ramen, grotendeels bewaard gebleven, en de 32 flamboyante gotische kraampjes van de late vijftiende eeuw behoren tot de rijkdom van het gebouw. De priorij werd opgeheven in 1738, ruim voor de Franse Revolutie.

De kerk onderging verschillende grote restauraties, met name tussen 1855 en 1876 onder leiding van Alphonse Durand, dan na de bombardementen van 1944. Deze werken hielden haar authenticiteit bij het aanpassen van bepaalde delen, zoals het verwijderen van de kluizen van het schip om haar primitieve staat te herstellen. Een historisch monument in 1862, het blijft een actieve plaats van eredienst en een architectonische getuigenis van de Romaanse en Gotische tijdperken.

De westelijke gevel, hoewel gedeeltelijk herbouwd, behoudt romaanse elementen zoals de aartsvolt van het portaal en de oculus, bekend als het 'wiel van het fortuin'. Binnenin wordt het schip, van vijf spanten, gekenmerkt door zuilen met archaïsche hoofdsteden, terwijl het koor en transept, gewelfd met kernkoppen, de evolutie naar de gotiek illustreren. De 13e eeuwse glas-in-loodramen, die evangelische en hagiografische scènes vertegenwoordigen, evenals fijn gesneden kraampjes, maken deze kerk tot een juweel van religieus erfgoed.

De 16e eeuwse muurschilderingen, ontdekt in het zuidelijke kruissel, en geclassificeerde meubelelementen, zoals de 13e eeuwse doopvonten of het liegen van een 12e eeuwse prelaat, verrijken zijn geschiedenis verder. De kerk, nu vrij van de omliggende gebouwen, staat als symbool van het spirituele en historische leven van Mantes-la-Jolie.

Externe links