Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Bernard de la Chapelle, gelegen in het 18e arrondissement van Parijs, werd gebouwd tussen 1858 en 1861 op de voormalige gemeente La Chapelle, verbonden aan Parijs in 1860. Ontworpen door architect Auguste-Joseph Magne onder leiding van Prefect Haussmann, voldoet het aan de behoefte aan een tweede kerk voor de wijk te midden van de verstedelijking van de Gouden Goutte. De neogotische stijl, met een flamboyante veranda toegevoegd na annexatie, maakt het een typisch voorbeeld van de religieuze architectuur van het Tweede Rijk.

Tijdens de Parijse Commune in 1871 werd de kerk een symbolische plaats van de sociale revolutie. Louise Michel, een belangrijke figuur in de Commune, leidt de Club de la Révolution, die pleit voor seculier onderwijs en beroepsonderwijs. Deze politieke rol staat in contrast met haar religieuze roeping en illustreert de spanningen van de tijd tussen de Kerk en de volksbewegingen.

In 1996 werd de kerk bezet door 300 buitenlanders in een onregelmatige situatie, meestal Malinese en Senegalese, om hun regularisatie te eisen. Na maanden van berichtgeving en onderhandelingen was een gespierde uitzetting op 23 augustus 1996 met 525 gendarmes en 220 arrestaties een keerpunt in de beweging van ongedocumenteerde mensen in Frankrijk. Het evenement geeft aanleiding tot massale demonstraties en een nationaal debat over migratiebeleid.

Geclassificeerd als historisch monument in 2015, herbergt de kerk een rijk artistiek erfgoed, waaronder beelden van Michel-Pascal, schilderijen van Vibert en Loustau, en een Cavaillé-Coll orgel van 1863. Sinds 2008 is het toevertrouwd aan de Scalabrin-missionarissen, een gemeente die zich toelegt op de begeleiding van migranten, en die haar band met onzekere bevolkingsgroepen onderhoudt.

De interieurarchitectuur, gericht op het westen, bestaat uit vijftien zijkapellen, een gewijd aan de Maagd Maria. De glas-in-loodramen van Eugene Oudinot en de altaarstukken van Geoffroy-Dechaume weerspiegelen de religieuze kunst uit de 19e eeuw. De Eerste Wereldoorlog Memorial Kapel, ingehuldigd in 1925, getuigt ook van zijn wortels in de lokale geschiedenis.

De bezetting van 1996 inspireerde culturele werken, zoals het toneelstuk En plotseling, nachten van ontwaken of de roman Les Portes de Gauz. Het Hof van Cassatie heeft in 1997 de regelmatigheid van de hogere voorzieningen bevestigd en de zaak juridisch afgesloten. Vandaag de dag blijft de kerk een symbool van sociale strijd en het verwelkomen van migranten in Parijs.

Externe links