Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Georges de Quarré-les-Tombes, gelegen in het departement Yonne in Bourgondië-Franche-Comté, is een gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de 12e eeuw, met grote reconstructies in de 15e en 16e eeuw. Oorspronkelijk, een houten kapel gewijd aan Saint George, legendarische redder van het dorp van de Saracenen, bezet de site. Het huidige koor, herbouwd in de 16e eeuw door de monniken van Moutiers-Saint-Jean Abbey, vervangt deze primitieve kapel. Het gebouw werd in 1782 grondig gerenoveerd door pastoor Blaise Bégon, die in 1832 het schip, de transept, de koepel en de klokkentoren had gebouwd.

In de 19e eeuw onderging de kerk een aantal opmerkelijke transformaties: in 1846 werden grote gebogen ramen doorboord, en in 1848 werden twee gotische kapellen toegevoegd aan het koor door pastoor Vaast Henry, gedeeltelijk gefinancierd door rijke parochianen als Robert de Chevannes of de graaf van Chastellux. Het portaal, gedateerd 1851, is versierd met beelden van de vier evangelisten en een afbeelding van de Heilige Drie-eenheid. Het gebouw, omringd door 112 Merovingische sarcofagen (waarvan twee binnen), werd in 1931 als historisch monument vermeld. De oorsprong van deze sarcofaag, gesneden in een steen uit 25 km verre steengroeven, blijft mysterieus.

Het meubilair van de kerk getuigt van haar historische rijkdom: een 17e-eeuws altaarstuk versierd met een 16e-eeuws schilderij met afbeelding van St.Georges, polychrome stenen beelden en een houten preekstoel uit de tijd van Lodewijk XIV, bekend om de prediking van Fénelon. Curé Blaise Bégon, een belangrijke figuur in de geschiedenis van het monument, wordt herdacht door een marmeren monument in de juiste onderpand. De schilderijen van de koepel, gemaakt in 1841 door een Italiaanse kunstenaar, en de marmeren altaren, waaronder die gewijd aan de Maagd geïnstalleerd in 1864, voltooien dit uitzonderlijke erfgoed.

Onder de opmerkelijke begrafenissen herinnert het graf van Olivier de Chastellux (overleden 1610), versierd met zijn buste, aan de banden van de lokale adel met het gebouw. Opeenvolgende priesters, zoals Vaast Hendrik (1823-1883), markeerden de geschiedenis van de kerk door hun architectonische en pastorale initiatieven. De Merovingische sarcofaag, bestudeerd in 2009 door archeologen Stéphane Büttner en Fabrice Henrion, voegt een unieke archeologische dimensie aan deze site, waar legende, geloof en middeleeuwse geschiedenis combineren.

Externe links