Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint Georges, gelegen in Séletat in de Nederrijn, vindt zijn oorsprong in de achtste eeuw als een doopkapel in het keizerlijk paleis van Karel de Grote, waar de keizer zou hebben verbleven in 775. De opgravingen van 1876 en 1902 onthulden de overblijfselen van een onderliggende rotunda. Het huidige flamboyante gotische gebouw werd gebouwd in fasen tussen de 1220 en het begin van de 15e eeuw, gefinancierd door lokale handelaren. Het schip, transept en apsidiolen, geïnspireerd door de Bourgondische en Champagne modellen, werden opgericht in 1230, terwijl het westelijke massief en de toren dateren uit de 14e eeuw. Drie architecten markeerden de bouw van het koor: Jean Obrecht, Matthis en Erhart Kindelin, die tussen 1415 en 1422 de baaien aan het bed maakten.

De kerk, oorspronkelijk gewijd aan de Maagd, adopteerde Saint George als patroon in 1500. Het wedijverde met de Sint-Foy Conventuele Kerk, symboliserend de macht van de Selestadische bourgeoisie. Een jube, verwoest in 1789, werd gekerfd door Conrad Sifer in 1489-1490, wiens overblijfselen in de humanistische bibliotheek. De grote restauraties, uitgevoerd door Antoine Ringeisen tussen 1847 en 1865, onthulden middeleeuwse muurschilderingen, waaronder een scène van het wonder van de opgehangen (XV eeuw) en 14e eeuw kruisigingen. In 1848 werd een historisch monument gebouwd, waarin ook 15e en 19e eeuwse glas-in-loodramen, neogotische kraampjes en rijke liturgische meubels, zoals een orgel van Martin Rinckenbach (1896) zijn ondergebracht.

De portals van de kerk illustreren haar stilistische evolutie: een gebruikt romaans portaal, een middeleeuws tympaans portaal dat in 1844 door Émile Sichler werd geredoneerd, en een 14e eeuws westerse portaal ingericht met sculpturen. De boogsleutels, geschilderd in polychromie in de 19e eeuw, vertegenwoordigen de Tetramorf, heiligen en plantenmotieven. Binnen, een barokke preekstoel van 1619, gesneden door Jérôme Kruch, en een tweede preekstoel van de 18e eeuw, beide geclassificeerd in 1974, getuigen van lokaal vakmanschap. De monumentale klok van Jean-Baptiste Schwilgué (1825), geclassificeerd in 1994, werd in 1996 gerestaureerd voordat hij werd overgebracht naar het gemeentelijke archief.

Saint George's Church is onlosmakelijk verbonden met de Séletat Humanist Library, opgericht in 1452 door Jean de Westhuss, priester van de parochie. Humanisten zoals Beatus Rhenanus, opgevoed door een kerkkapelaan, worden geassocieerd. Liturgische voorwerpen, zoals een 18e-eeuwse ciborium of een ostensoir van Jean-Charles Cahier (1807), weerspiegelen zijn religieuze invloed. De glas-in-loodramen van het koor (1430 Muurschilderingen uit de 14e en 15e eeuw, herontdekt in de 19e eeuw, completeren dit uitzonderlijke erfgoed.

Externe links