Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Megève vond zijn oorsprong aan het einde van de 12e eeuw, rond 1085, toen Benedictijner monniken van de abdij van Saint-Michel-de-la-Cluse stichtte een priorij gewijd aan de heilige Johannes de Doper. Het gebouw werd vergroot in de 14e eeuw, en het schip werd herbouwd tussen 1687 en 1692. Twee grote branden, in 1728 en vooral op 9 november 1754, vernietigden gedeeltelijk de kerk, waaronder de klokkentoren, die in 1809 werd gerestaureerd door Muffat de Saint-Amour. De gevel werd herbouwd in 1879, en complete restauraties werden uitgevoerd in 1957 onder leiding van de architecten Henry Jacques Le Same en Maurice Novarina.

Het interieur van de kerk, versierd na 1827 door de Italiaanse schilder Mucengo, werd in 1859 gerestaureerd door J.B. Ferraris. In 1956 installeerde kunstenaar Georges Gimel een kruispad geëmailleerd met kostbare metaaloxiden. Het gebouw heeft een beiaard van 11 klokken, sommige dateren uit de 18e en 19e eeuw, gegoten door de fondeurs Paccard en Lièvremont. De zwaarste, met een gewicht van 3000 kg, is een van de grootste in Haute-Savoie.

De kerk is beschermd als historische monumenten sinds 1988, met name voor zijn 19e eeuwse klokkentoren en een 18e eeuwse bentier. Het was het hart van de traditionele processies, zoals die van de Rogations in de achttiende eeuw, waar de parochies van Megève en Combloux elkaar afwisselend ontmoetten in hun respectieve kerken. Deze praktijken weerspiegelen het religieuze en gemeenschapsbelang van het gebouw in de regio Savoyard.

Externe links