Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint Valentijnskerk Bagneux-la-Fosse, gelegen in het departement Aube in de regio Groot-Oosten, is een religieus gebouw gebouwd tussen de 15e en 16e eeuw. Hij onderscheidt zich door zijn Latijnse kruisstructuur, zijn vijfzijdige apsis en een vijf-spanne schip. De klokkentoren, herbouwd in 1826, werd aanvankelijk geplaatst op het kruis van de transept. De kerk werd onder de bescherming van Valentin de Griselles geplaatst en was afhankelijk van de decaan van Bar-sur-Seine. Het werd aangeboden aan de abdij van Molesme tussen 1076 en 1111 door Aymon Le Roux, tijdens zijn monastieke terugtrekking.

Het meubilair van de kerk omvat opmerkelijke begrafenisinscripties, zoals die van Estienne Laret, donor in 1533 voor het leggen van de eerste steen van een pilaar, of de platen van Nicolas Babeau (curé overleden in 1696) en barones des Planeaulx (1752). Een preekstoel om te preken met scènes van de vier evangelisten en een muzikale engel, toegeschreven aan Thevenin de Langres, verrijkte het gebouw. Deze elementen illustreren de historische en religieuze betekenis van de site, die in 1926 werd uitgeroepen tot historisch monument.

De kerk behoudt ook sporen van haar centrale rol in de lokale gemeenschap, zoals blijkt uit de grafschriften van officieren (François Merey, 1782) of anonymen (1694). De architectuur en het meubilair weerspiegelen de artistieke en sociale ontwikkelingen van de 15e tot 16e eeuw, evenals de religieuze praktijken van die tijd. De exclusieve episcopale snack en de inscriptie in het erfgoed onderstrepen de historische en culturele waarde.

Externe links