Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sainte-Victoire kerk, gebouwd in Volx (Alpes-de-Haute-Provence), is een romaanse monument gebouwd in de 17e eeuw. Volgens de bronnen werd het gebouwd in 1648 tijdens het bewind van Lodewijk XIV, of tussen 1573 en 1610, met een zijschip toegevoegd rond 1665. Het vervangt de abdij van Onze-Lieve-Vrouw van Baulis als parochiekerk, en de termijn zou kunnen komen van een lokale Keltische godin, Andarta, gechristianiseerd als Saint Victory.

De kerk bestaat uit twee ongelijke beuken: een primitief centraal schip met gewelfd koor aan een doogives kruis, en een noordzijde toegevoegd in de zeventiende eeuw, misschien als rouwkapel voor François Auguste de Valavoire, Marquis de Volx. De klokkentoren, culminerend op 22 meter, en de 19e eeuwse sacristie voltooien het gebouw. Het jaarlijkse patronale feest viert Saint Victoire, wiens cultus kan voortvloeien uit een vervanging voor een oude goddelijkheid of lokale taalkundige corruptie.

De oorsprong van de naam "Heilige Overwinning" blijft besproken: sommige bronnen associëren het met een Romeinse godin van Victoire, anderen met de Keltische godin Andarta, vereerd onder deze geromaniseerde en vervolgens gechristelijke naam. De historicus Camille Julian (1899) steunt deze theorie, terwijl de Historical Review een corruptie oproept van de term Santo-Ventùri. Het zijschip, gefinancierd door de markies de Valavoire, beschutte hun graf, verdween tijdens de Revolutie.

Met 24 meter lang en 11,50 meter breed combineert de kerk Romaanse elementen (gebroken wieggewelven) en posterior toevoegingen zoals de campanile. Zijn patronale feest, geworteld in de lokale traditie, combineert legendes en geschiedenis, die de progressieve christenisering van heidense culten weerspiegelen. Het onderzoek van Claude Domeizel en Blandine Maurel illustreert de verschillen in zijn exacte datering tussen 1573 en 1665.

Externe links