Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De protestantse kerk van Saint-Pierre-le-Jeune, gelegen in Straatsburg in de Nederrijn, is een emblematisch monument uit de zevende eeuw. Op de huidige locatie was een houten kapel gewijd aan St. Colomban van Bangor, gebouwd door Ierse monniken. Deze kapel, omgeven door een kerkhof buiten de muren, diende als een plek voor ambachtslieden en reizigers van de Romeinse weg van Straatsburg naar Trier. Een ziekenhuis verwelkomde pelgrims, dakloos en ziek. Rond het jaar duizend werd een tweede kerk gebouwd, bediend door monniken.

In de 11e eeuw liet bisschop Willem I een romaanse collegiale kerk bouwen ter vervanging van de kapel Saint Colomban, gewijd aan Petrus en gewijd door paus Leo IX in 1049 of 1053. Bijgenaamd "Saint-Pierre-le-Jeune" om het te onderscheiden van een andere kerk in Straatsburg, werd het een rijk heilig hoofdstuk, met maximaal vijftien canons aan het einde van de Middeleeuwen. Deze laatste, die aanvankelijk in een gemeenschap leefde onder de heerschappij van St.Chrodegang, verliet geleidelijk dit gemeenschappelijke leven voor individuele huisvesting. Het hoofdstuk beheerde een school, een gerenommeerde bibliotheek, en haar leden hadden vaak diplomatieke of juridische rollen.

De kerk werd herbouwd in een gotische stijl in de 14e eeuw, met kapellen toegevoegd in de 14e en 15e eeuw. Na de uitbreiding van de muren van Straatsburg (1200-1220) vond het zich intramuraal. De Protestantse Reformatie werd in 1524 geïntroduceerd door Wolfgang Capiton, benoemd tot pastor ondanks de oppositie van de katholieke canons. Zij verlieten de stad met de schatten van het hoofdstuk, maar hielden de vreugde van het koor. In 1682 herstelde Lodewijk XIV de katholieke aanbidding in het koor, gescheiden van het protestantse schip door een muur tot 1893, toen er een nieuwe katholieke kerk in de buurt werd gebouwd.

Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1862, werd volledig gerestaureerd tussen 1897 en 1901 door architect Carl Schäfer, die sinds de 16e eeuw middeleeuwse muurschilderingen herbouwde met badigeon. Deze fresco's, zoals La Navicella of Le Cortège des Nations, combineren tegenwoordig originele elementen en neogotische reconstructies. Het orgel van Jean André Silbermann (1780), meerdere keren gerestaureerd, staat bekend om zijn opnames van Bachs werken van Helmut Walcha. De kerk, die in 1893 uitsluitend aan de protestantse eredienst werd verleend, blijft een belangrijke culturele en geestelijke plaats, die meer dan 80.000 bezoekers per jaar trekt.

Onder de opmerkelijke gebeurtenissen, de Doper zag het doopsel van de Heilige Karel van Foucauld tijdens de simultaneum periode (samenwoning van katholieke en protestantse cultus). Opeenvolgende pastors, zoals Friedrich Theodor Horning (1846-1882), markeerden de parochie door hun liturgische en sociale inzet. De Tweede Wereldoorlog had ook gevolgen voor de gemeenschap, waarbij dertig parochianen werden gedood tijdens de bombardementen op Straatsburg in 1944. Tegenwoordig behoudt de kerk haar middeleeuwse Jube, een zeldzaam voorbeeld van Elzas, en een polychroom beeld van een engel van twee meter, een plaats van toewijding voor bezoekers.

De architectuur van de kerk combineert romaanse elementen (onderaan de klokkentoren, kloosterzuilen) en gotische elementen (voûts, kapellen). Het klooster, deels van de 11e eeuw, herbergt begrafenis platen en een gotische dooptank. Het glas in lood van het koor en het beeld van een engel met doopvont dateren uit de restauratie van 1897-1901. De muurschilderingen, zoals La Pesée des Souls, illustreren middeleeuwse thema's van het Laatste Oordeel, terwijl de orgels, waaronder die van Silbermann, getuigen van een uitzonderlijke muzikale traditie, gekoppeld aan figuren als Alfred Kern of Norbert Dufourcq.

Externe links