Eerste vermelding van Vilanova 1165 (≈ 1165)
Oorspronkelijke naam van het dorp in Cerdagne.
1247
Eerste aanhaling van de kerk
Eerste aanhaling van de kerk 1247 (≈ 1247)
Historisch document met vermelding van het gebouw.
XIe-XIIe siècles
Eerste bouw
Eerste bouw XIe-XIIe siècles (≈ 1250)
Romaans gebouw gebouwd op twee plattelanden.
1728
Reparatie van de westelijke deur
Reparatie van de westelijke deur 1728 (≈ 1728)
De buitenste boog werd dat jaar opnieuw gemaakt.
8 mars 1983
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 8 mars 1983 (≈ 1983)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (cad. AB 70): inschrijving bij decreet van 8 maart 1983
Kerncijfers
Assiscle et Victoire - Heiligen beschermheren van de kerk
Broer en zus martelden in 304.
Dioclétien - Romeinse keizer
Verantwoordelijk voor het martelaarschap van de heiligen.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Assiscle-et-Sainte-Victoire de Villeneuve-des-Escaldes is een Romaans gebouw gelegen in de Pyrénées-Orientales in de regio Occitanie. Gebouwd tussen de 11e en 12e eeuw, illustreert het de middeleeuwse religieuze architectuur van Cerdagne. De geschiedenis wordt gekenmerkt door twee verschillende bouwcampagnes, zichtbaar in de structuur van de kapellen. Later werden de zijwanden verhoogd, en het schip werd gebogen in een wieg, veranderingen typisch voor de aanpassingen na de romaanse periode.
Het dorp, oorspronkelijk Vilanova en Cerdagne, werd omgedoopt tot Villeneuve-des-Escaldes vanwege de nabijheid van bekende thermale bronnen. Al in 1165 onder de oorspronkelijke naam, de site herbergt een kerk gewijd aan Assiscle en Victoire, broer en zus martelde in Cordoba rond 304 onder Diocletianus. Dit mecenaat weerspiegelt de invloed van primitieve christelijke culten in de regio. Het gebouw werd op 8 maart 1983 als historische monumenten vermeld, waarbij de waarde van het erfgoed werd erkend.
De oostelijke gevel wordt gekenmerkt door een klokkentoren met twee klokken, een karakteristiek element van de lokale romaanse architectuur. Door de eeuwen heen werden veranderingen doorgevoerd: de westelijke poort werd gerepareerd in 1728, en sacristie en een bakstenen toren werden toegevoegd in de 19e eeuw. De zuidelijke poort daarentegen bleef primitief, met zijn oorspronkelijke lijsten, en gaf een zeldzame getuigenis van de oorspronkelijke staat van de kerk.
De kerk, eigendom van de gemeente, belichaamt zowel een plaats van aanbidding als een historische marker van de architectonische en sociale evolutie van Cerdagne. Zijn inscriptie als historisch monument onderstreept zijn belang in het religieuze en culturele erfgoed van Occitanie, met behoud van de sporen van de transformaties ervaren door de eeuwen heen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen