Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Saturnuskerk van Camarsac, gelegen in het departement Gironde in New Aquitaine, is een katholiek gebouw uit de 12e eeuw. De apsis en het koor, de enige overblijfselen van het primitieve Romaanse gebouw, contrasteren met het schip en de westerse gevel, herbouwd in de 13e eeuw in gotische stijl. Het gebouw onderscheidt zich door zijn lange klokkentorenmuur en een schip zonder zijwaarts, aangevuld met een koor met een span en een vijfhoekige apsis. De binnenafmetingen bereiken 16 meter lengte, met een breedte van 6,18 meter en verschillende hoogtes tussen het schip (7,90 m) en het koor (6,70 m).

In de 16e eeuw werden de apsis en het koor versterkt tijdens de godsdienstoorlogen, met gaten ontworpen voor kanonnen, volgens de waarnemingen van Leo Drouyn. De westelijke poort, versierd met een aartsvolt vallen over bladerzuilen, is het enige opmerkelijke gesneden element. Een veranda en sacristie werden toegevoegd in de 18e eeuw, terwijl de kerk, gesloten na de revolutie van 1789, onderging grote restauraties in de 19e eeuw, met name na een brand veroorzaakt door de bliksem in 1844. De klok, herschikt in 1920 door de Barbe gieterij, en elektrificatie in 1935 markeren de laatste belangrijke transformaties.

Het interieur van de kerk huisvest opmerkelijke meubels, waaronder een 17e eeuwse gouden houten tabernakel geclassificeerd als een historisch monument in 1971. Deze tabernakel, versierd met barokke sculpturen, vertegenwoordigt religieuze figuren zoals de Goede Herder, Sint Johannes de Doper en Sint-Catharina, deze laatste ook aanwezig op een 16e eeuws glas-in-lood raam geïntegreerd in een moderne creatie van 2002. Het glas-in-lood glas van het koor, gemaakt in 1867 door Émile Thibaud, evenals een 15e eeuwse naïeve pietà en een 1677 stenen preekstoel, completeren dit verplaatsbare erfgoed. Buiten, drie canonial wijzerplaten uit de 12e of 13e eeuw en een kerkhof kruis, waarvan gekerfde basis dateert uit de 12e eeuw, getuigen van de middeleeuwse geschiedenis van de site.

De opeenvolgende restauraties, met name uitgevoerd door de Association for the Restoration and Protection of the Church of Camarsac (A.R.S.E.C.), stonden toe om architectonische elementen zoals de Romaanse archeologie van de apsis, uitgebracht in 1995, te behouden. De modellen van de kroon, met verschillende stijlen (abstract, klassiek of modern), evenals de ingesneden hoofdsteden, illustreren de artistieke diversiteit van het monument. Ten slotte herinneren de schilderijen van de 19e eeuw, waaronder een Maagd met Kind geïnspireerd door Simon Vouet, en de externe doopvonten, die nu gevuld zijn, aan de liturgische en culturele evolutie van het gebouw door de eeuwen heen.

Externe links