Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De ijzermijnen van Saint-Priest, gelegen in het departement Ardèche in de regio Auvergne-Rhône-Alpes, vormen een emblematische industriële locatie van de 2e helft van de 19e eeuw. Gepland in 1839, werden ze officieel toegekend in 1855 aan de Loire en Ardèche bedrijf, waarmee het begin van een intensieve operatie die duurde tot 1913. De site onderscheidt zich door zijn technische infrastructuur, waaronder goed nr. 9, 100 meter diep, uitgerust met een 35 pk extractie machine en metselwerk paardrijden.

De overblijfselen van mijnen, met inbegrip van putten nrs. 2 en 9, werden in 1995 als historische monumenten vermeld, met een uitbreiding van de bescherming in 2025 voor de technische uitrusting van put nr. 9. Deze installaties, die nu in puin liggen, illustreren de mijnbouwmethoden van die tijd. Nou ja. 2, van soortgelijke structuur, heeft een begane grond gebouw gebouwd in puin, met baaien in het midden van de hanger benadrukt door baksteen kettingen. Deze architectonische elementen weerspiegelen 19e-eeuwse industriële bouwtechnieken.

De geschiedenis van de mijnen in Saint-Priest werd gekenmerkt door conflicten voor het verkrijgen van de concessie, zoals blijkt uit de studie van Élie Reynier over de juridische strijd tussen 1843 en 1849. Deze inmiddels gesloten site biedt een overzicht van de arbeidsomstandigheden en economische kwesties in verband met de winning van ijzer in Ardèche. De gebouwen, hoewel gedeeltelijk in ruïnes, blijven materiële getuigen van deze industriële periode, nu beschermd voor hun erfgoed waarde.

Externe links