Militaire ontmanteling 1889 (≈ 1889)
Einde officiële defensieve rol.
1940-1944
Duitse bezetting
Duitse bezetting 1940-1944 (≈ 1942)
15 blokhuizen en torens gebouwd.
27 juillet 2015
Historische classificatie
Historische classificatie 27 juillet 2015 (≈ 2015)
Registratie voor historische monumenten.
2020
Verwerving door het Conservatorium
Verwerving door het Conservatorium 2020 (≈ 2020)
Nieuw restauratieprogramma.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Cézon Eiland in zijn geheel met zijn fort, met uitzondering van de hedendaagse beschutting gebouwd op de noordwestelijke hoek van de poederdoos (Box A 19-21): inschrijving bij bestelling van 27 juli 2015.
Kerncijfers
Vauban - Militair ingenieur
Ontwerper van het fort in 1685.
Isaac Robelin - Hoofdingenieur
Het werk werd geleid (1694-1705).
Oorsprong en geschiedenis
Het eiland Cézon, bereikbaar bij eb, is gelegen aan de monding van de Aber-Wrac De naam zou afkomstig zijn van Bretonse saozon ("saxon" of "Engels"). Vanaf het Romeinse tijdperk werd het eiland versterkt om deze belangrijke haven van vrijlating te beschermen, die sinds de 14e eeuw werd genoemd als een schuilplaats voor particulieren en commerciële schepen. De enige diepe ankerplaats tussen Brest en Roscoff, Aber-Wrac-h, bood een strategische toevlucht, slechts 30 km van het Brest arsenaal, kwetsbaar voor een vijandelijke landing over land.
In 1685 koos Vauban Cézon om daar een fort te vestigen, als onderdeel van een ambitieuzer project (4 versterkte eilanden). Bij gebrek aan middelen werd alleen Cézon gebouwd tussen 1694 en 1705 onder leiding van ingenieur Isaac Robelin. Het fort, gecentreerd op een ovale artillerietoren, omvatte barakken, batterijen, poederwinkels (1859), en een pelletoven (1808). Een geneesmiddel werd toegevoegd in de 19e eeuw. Het garnizoen, bestaande uit 35 tot 55 mannen, had 6 kanonnen (2 van 18 pond, 4 van 12 pond) en 2807 pond poeder.
Het eiland werd in 1889 door de Engelsen aangevallen tijdens de revolutionaire en Napoleontische oorlogen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bouwden de Duitsers 15 blokhuizen, torens en schuilplaatsen, die drie eeuwen van vestingwerken overtroffen. Geclassificeerd als historisch monument in 2015, werd het eiland in 1957 verworven door een particulier en gerestaureerd sinds 1994. In 2020 werd het Kustconservatorium eigenaar van een nieuw back-upprogramma.
Het fort illustreert de evolutie van verdedigingsstrategieën, van Vauban tot Duitse bezetting. De vlaggenmast liet signaalcommunicatie met schepen toe en benadrukte zijn sleutelrol in maritieme bewaking. Succesvolle herontwikkelingen (XIX-XX eeuwen) maken het een uniek voorbeeld van het bouwen van vestingwerken, waarbij klassieke militaire architectuur en het overblijfsel van de Tweede Wereldoorlog worden gecombineerd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen