Ilet Chancel

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het eiland Chancel, gelegen in de gemeente Robert in Martinique, is het grootste van de 10 eilanden in de regio, met een lengte van 2 km en een breedte van 0,9 km. Na zijn overname door Dubuc de Ramville werd hij hernoemd naar het eiland Ramville en nam zijn huidige naam in 1891 aan na zijn overname door de heer Bally's privé-eigendom, het eiland behoudt emblematische ruïnes: een suikerhuis (cachot, broodoven), een kalkoven met ronde trap, en de resten van een aardewerk vernietigd door cyclonen. Deze installaties getuigen van een drievoudige economische activiteit in de achttiende eeuw: suikerproductie, verwarming en aardewerk, een zeldzaamheid in Martinique.

De ecologische waarde van Chancellor Island ligt in een van de laatste Caribische diguana kolonies (Iguana delicatissima), een beschermde soort waarvan de vrouwtjes een groene mantel dragen en grijze mannetjes. In 2006 werden ongeveer 600 personen geregistreerd. De site, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1995 voor zijn ruïnes (pottenbakkerij, kalkovens, woning), illustreert ook koloniale architectuur: het Negro plein, het enige gebouw nog bedekt met tegels, herinnert aan het slavensysteem dat deze boerderijen ondersteunde. De kalkovens, strategisch geplaatst in de buurt van de zee, vergemakkelijkten de aanvoer van kalksteen en het blussen van kalk na het koken.

Het eiland Chancel belichaamt aldus een industrieel, historisch en natuurlijk erfgoed. Het geografische isolement heeft zijn overblijfselen behouden, terwijl het een toevluchtsoord is voor een endemische bedreigde soort. De sporen van ambachtelijke activiteiten (canalisaties, ingestorte muren) en de offshore-structuren onderstrepen de vindingrijkheid van koloniale productiemethoden, die nu bevroren zijn. De site, hoewel privé, blijft een symbool van de wisselwerking tussen menselijke exploitatie en milieubehoud in een eilandomgeving.

Externe links