Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Gebouw 7 Rue de Tretaigne - Parijs 18th à Paris 1er dans Paris 18ème

Patrimoine classé
Immeuble
Paris

Gebouw 7 Rue de Tretaigne - Parijs 18th

    7 Rue de Trétaigne
    75018 Paris 18e Arrondissement
Immeuble 7 Rue de Trétaigne - Paris 18ème
Immeuble 7 Rue de Trétaigne - Paris 18ème
Immeuble 7 Rue de Trétaigne - Paris 18ème
Immeuble 7 Rue de Trétaigne - Paris 18ème
Immeuble 7 Rue de Trétaigne - Paris 18ème
Immeuble 7 Rue de Trétaigne - Paris 18ème
Immeuble 7 Rue de Trétaigne - Paris 18ème
Immeuble 7 Rue de Trétaigne - Paris 18ème
Immeuble 7 Rue de Trétaigne - Paris 18ème
Immeuble 7 Rue de Trétaigne - Paris 18ème
Crédit photo : Remi Mathis - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1903
Bouw van gebouwen
25 juin 1986
Gedeeltelijke classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De gevel en het trappenhuis (Box 18: 02 BI 70): inschrijving bij bestelling van 25 juni 1986

Kerncijfers

Henri Sauvage - Architect Mede-ontwerper van het gebouw in 1903.
Charles Sarazin - Architect Co-auteur van het project met Sauvage.
Frantz Jourdain - Directeur Teken de bouwvergunning.

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw aan de 7 rue de Tretaigne, gelegen in het 18e arrondissement van Parijs, is een emblematisch voorbeeld van arbeiderswoningen gebouwd in het begin van de 20e eeuw. Gebouwd in 1903, belichaamt het de hygienistische en sociale principes van de tijd, met gedurfde architectuur die ogenschijnlijk versterkt beton, kom-vensters en een dakterras in hangtuin combineert. Dit gebouw markeert een breuk met de onhygiënische huizen van het industriële tijdperk, waarbij gemeenschappelijke ruimten zoals een bibliotheek, een conferentieruimte of douchebaden worden geïntegreerd.

Ontworpen door architecten Henri Sauvage en Charles Sarazin voor de Société anonyme des logements sanitaires à pauvre (HBM), wordt het project administratief uitgevoerd door Frantz Jourdain, architect en bedrijfsafgevaardigde. Zijn door laatstgenoemde ondertekende bouwvergunning getuigt van zijn sleutelrol in de realisatie. Het gebouw, een prototype van de toekomstige sociale huisvesting in Parijs tussen de twee oorlogen, onderscheidt zich ook door zijn coöperatieve winkel en collectief restaurant, wat een uiting is van de wens om de levensomstandigheden van de populaire klassen te verbeteren.

Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1986 (val en trappenhuis), het gebouw illustreert de architectonische en sociale innovatie van de vroege twintigste eeuw. De revolutionaire versterkte betonnen structuur en gedeelde uitrusting maken het tot een model voor het toekomstige huisvestingsbeleid. Vandaag eigendom van een particulier bedrijf, blijft er een tastbare getuigenis van de stedelijke en hygiënistische utopieën van zijn tijd.

Externe links