Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw aan de 8 rue Saint-Georges in Rennes is gelegen in een wijk gekenmerkt door een rijke stedelijke geschiedenis. Deze straat verbindt de eerste Gallo-Romeinse omtrek van de stad met de abdij van Saint Georges, opgericht in de 11e eeuw. Tussen 1422 en 1448 werd een nieuwe behuizing gebouwd, die de straat en de abdij omvatte, die het bouwen van vele houten huizen bevorderde. Deze gebouwen weerspiegelden de progressieve ontwikkeling van Rennes, nog steeds omringd door middeleeuwse wallen.

In de 17e eeuw, de installatie van het parlement van Bretagne in het paleis gebouwd door Salomon de Brosse in 1655 grondig veranderd Rue Saint-Georges. Om de parlementaire adviseurs en hun bedienden te huisvesten, werden veel meldhuizen gebouwd of opgevoed. Deze gebouwen, vaak gemaakt van steen ter vervanging van oude houten constructies, voldeden aan een toenemende vraag naar woningen aangepast aan een groeiende juridische en administratieve elite. De straat werd dus een populaire woonwijk, symboliserend het sociale prestige gehecht aan de parlementaire functie.

De brand van 1720 betekende een keerpunt in de lokale stedenbouw. Na de ramp kochten sommige parlementaire families verschillende houten huizen om ze te vervangen door privéhotels, met binnenplaatsen en tuinen. Deze beweging, die in de zeventiende eeuw werd gestart, werd wijdverspreid in de achttiende eeuw, vooral ten zuiden van de Rue Saint-Georges. De nummer 8 gebouw, waarvan gevels en daken werden beschermd bij decreet van 21 augustus 1967, illustreert deze architectonische en sociale evolutie, die de aanpassing van de stad aan de behoeften van een steeds invloedrijkere aristocratie van gewaden weerspiegelt.

Externe links