Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw aan de 18 rue des Clefs in Munster, Haut-Rhin, is een neoklassieke conciërge gebouwd tussen 1799 en 1805. Dit gecoate metselwerk gebouw, met een zandsteen basis en regelmatige hoekkettingen, is bedekt met een lang dak. De gevels zijn voorzien van serliennes op de vloer en segmentale boogramen op de begane grond, terwijl frontons kronen de noordelijke en zuidelijke hoogtes. Oorspronkelijk was het een stofteller, het enige overblijfsel van Hartmann vestigingen vóór 1914.

Oorspronkelijk ontworpen als een begane grondconstructie met een dakterras bereikbaar via een externe trap, wordt het gebouw in het eerste kwartaal van de 19e eeuw gewijzigd door de toevoeging van een verdieping en een lang dak. Traditioneel toegeschreven aan architect Friedrich Weinbrenner, werd hij in 1799 getuigd door een tekening van Marie-Bonaventure Lebert. Na het verliezen van zijn rol als conciërge in 1850, werd het een gemeenschappelijk eigendom in de jaren 1980, huisvesting van de Cantoria muziekmaatschappij voordat het werd geregistreerd in de historische monumenten in 1985.

Beschermde elementen omvatten gevels en daken, met uitzondering van een houten toevoeging. Het gebouw, dat gedeeltelijk bezaaid is, illustreert de neoklassieke architectuur van de scharnierende periode tussen de 18e en 19e eeuw. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook Munster's stedelijke evolutie, gekenmerkt door de textielindustrie en de sociale transformaties van het tijdperk.

Vandaag de dag blijft het gebouw een architectonische en historische getuigenis, gekoppeld aan de economische activiteit in het verleden van de regio. Zijn inscriptie in 1985 onderstreept zijn erfgoed waarde, met behoud van details zoals zandsteen banken of dorische kolommen van de serianen. Lokalisatie, hoewel a priori bevredigend wordt geacht, nodigt uit tot een nauwkeurigere verkenning van de stedelijke context.

Externe links