Bouw van gebouwen 1933 (≈ 1933)
Olier Mortels werk voor Joseph Villard.
1950
Opgenomen fotografische werkplaats
Opgenomen fotografische werkplaats 1950 (≈ 1950)
Door Albert Gouiffès in het gebouw.
1er juin 2006
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 1er juin 2006 (≈ 2006)
Beschermde gevels en daken.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het gebouw voor gevels en daken (Box BL 249): inschrijving op bestelling van 1 juni 2006
Kerncijfers
Olier Mordrel (ou Mordrelle) - Architect
Ontwerper van Ty Kodak, moderne stijl.
Joseph Villard - Sponsor of sponsor
Fotograaf, eerste bewoner van het gebouw.
Albert Gouiffès - Eigenaar van de werkplaats
Fotograaf in 1950 in Ty Kodak.
Oorsprong en geschiedenis
Het Ty Kodak gebouw, gelegen op 33-35 boulevard de l'Amiral-de-Kerguelen in Quimper, is een opmerkelijk voorbeeld van de "schip" stijl en art deco in Bretagne. Gebouwd in 1933 voor Joseph Villard of zijn zoon, een professionele fotograaf, onderscheidt het zich door zijn vastberaden modern design, in tegenstelling tot de traditionele architectuur van de stad. Het gebouw is gelegen in een wijk ontwikkeld tussen de late 19e en 20e eeuw, naast andere prestaties zoals de Kerguelen stad of het Telegram gebouw, hoewel het niet formeel deel uitmaakt van het.
Ty Kodak is ontworpen door architect Olier Mordel (of Mordrelle) en belichaamt zijn visie op Bretonse architectuur, geïntegreerd met hedendaagse stromingen en verwerpt pittoresk regionalisme. Mordrel, verbonden aan het Bretonse nationalisme, drukt zijn politieke overtuigingen uit door gedurfde esthetische keuzes, zoals de blauwe keramische stroken die de horizontale gevel benadrukken. De fotoatelier, oorspronkelijk beheerd door de Villards, werd in 1950 overgenomen door Albert Gouiffès.
Ty Kodak is in 2006 een historisch monument geworden voor zijn gevels en daken en illustreert de evolutie van de architectuurpraktijken in Bretagne in de 20e eeuw. Privé-eigendom, er blijft een getuigenis van de debatten tussen moderniteit en regionale identiteit, terwijl het markeren van de Quimpérois stedelijke landschap. Zijn erfgoed inscriptie besteedt zijn rol aan de geschiedenis van kunst deco en Bretonse architectuur, tussen lokaal erfgoed en internationale invloeden.
