Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw bevindt zich op 57 boulevard Richard-Lenoir in het 11e arrondissement van Parijs, waarvan de oudste delen dateren uit de 18e eeuw, met belangrijke toevoegingen in de 19e eeuw. Het wordt onderscheiden door zijn gevels en daken, evenals door twee ingangen paviljoens en een ronde trap bovenop een glazen raam, elementen beschermd door een registratie order in 1984. Deze architectonische kenmerken weerspiegelen stilistische evoluties tussen de twee eeuwen, vaak mengen classicisme en latere ornamenten.

De locatie van het gebouw, op het exacte adres van 57 Richard-Lenoir Boulevard, wordt bevestigd door de Merimée basis, hoewel GPS coördinaten suggereren een nauwe benadering (10 Green Alley). De nauwkeurigheid van deze locatie wordt beschouwd als "passable" (noot 5/10), wat kan wijzen op kleine onzekerheden over de exacte locatie in de registers. De toegang van een particulier bedrijf tot het publiek (bezoeken, verhuur) is niet gedocumenteerd, waardoor de informatie over het hedendaagse gebruik beperkt blijft.

De in 1984 toegepaste wettelijke bescherming heeft specifiek betrekking op de externe elementen (gevels, daken) en interieurs (schaal en glas), die hun erfgoedwaarde benadrukken. Deze maatregelen maken deel uit van een benadering van het behoud van het Parijse erfgoed, dat bijzonder dicht is in de centrale districten. De afwezigheid van enige vermelding van historische eigenaren of architecten maakt het moeilijk om een precies vaderschap toe te schrijven, maar de stijl suggereert integratie in het Haussmannische of pre-Haussmannische stedelijke weefsel.

Het Creative Commons Photo Credit voor Poulpy geeft aan dat visuele weergaven van het gebouw toegankelijk zijn, hoewel hun werking onderworpen is aan gebruikerskosten. Deze visuele documentatie vult tekstuele gegevens aan en geeft een overzicht van beschermde architectonische details. Ten slotte wordt het lidmaatschap van het Franse monumentale erfgoed van het gebouw bevestigd door zijn aanwezigheid in officiële databanken zoals Mérimée, die de institutionele erkenning ervan garanderen.

De bredere historische context van Parijs in de 18e en 19e eeuw wordt gekenmerkt door een grote stedelijke transformatie, met gebouwen als deze illustreren de overgang tussen de Ancien Régime en Haussmanniaanse modernisering. Deze gebouwen dienden vaak als burgerlijke woningen of particuliere hotels, die de sociale status van hun bewoners weerspiegelen. Hun behoud van vandaag weerspiegelt het belang gehecht aan de herinnering aan de architectonische en sociale evoluties van de hoofdstad.

De afwezigheid van bronnen die de specifieke geschiedenis van het gebouw beschrijven (commandanten, beroemde bewoners, belangrijke gebeurtenissen) beperkt de wederopbouw van het verleden. De benaming als historische monumenten in 1984 getuigt echter van zijn erfgoedwaarde, waarschijnlijk gekoppeld aan zijn architectuur of zijn rol in de lokale geschiedenis. De entreepaviljoens en ronde trappen, opmerkelijke elementen, kunnen een residentiële of representatieve functie suggereren, typisch voor de Parijse gebouwen van die tijd.

Externe links