Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw aan de 4 rue d'Aboukir in het 2e arrondissement van Parijs dateert uit de 2e kwart van de 19e eeuw. Dit gebouw, dat representatief is voor de Parijse civiele architectuur van die tijd, onderscheidt zich door zijn gevel versierd met beelden in nissen. Zijn stijl weerspiegelt de esthetische en stedelijke codes in vogue onder de monarchie van juli of het begin van de Tweede Republiek, periodes gekenmerkt door een snelle transformatie van het kapitaal onder impuls van de overheid en particuliere promotors.

De bescherming van dit gebouw als historisch monument dateert uit een decreet van 13 april 1928, dat specifiek betrekking heeft op zijn gevel op straat, met inbegrip van beelden van niches. Deze rangschikking illustreert het verlangen om architectonische elementen die kenmerkend zijn voor het Parijse erfgoed te behouden, aangezien de stad in de 20e eeuw grote stedelijke veranderingen ondergaat. Vandaag de dag is het gebouw de thuisbasis van openbare instellingen, waaronder de algemene inspectie van de administratie en de afdeling archeologie, die haar wortels in de hedendaagse Franse administratie benadrukken.

De exacte coördinaten van het gebouw, beschikbaar via databanken zoals Mérimée, bevestigen zijn exacte adres in Parijs, in een centraal district bekend om zijn dichte stedelijke structuur en zijn geschiedenis met betrekking tot handel en administratie. De locatie wordt beschouwd als "a priori bevredigend" (niveau 6 van 10), waardoor een duidelijke identificatie van het monument ondanks het ontbreken van perfecte geometrische details. Er wordt geen informatie verstrekt over de toegankelijkheid voor het publiek, of het nu gaat om bezoeken, huren of accommodaties.

Beschikbare bronnen, zoals het Monumentum platform, vermelden dit gebouw zonder anekdotes of details over de historische bewoners. De interne gegevens vullen deze informatie aan door haar huidige administratieve status en erfgoedwaarde te bevestigen. De bijbehorende foto, licentie Creative Commons en bijgeschreven aan Rémi Mathis, biedt een beeld van het gebouw, maar geen andere iconografische of archiefmateriaal wordt geciteerd in de geraadpleegde bronnen.

De Insee code van de gemeente (75102) en de regio Île-de-France herinneren eraan dat dit monument deel uitmaakt van een gebied met een hoge concentratie van erfgoed, waar 19e eeuwse gebouwen vaak een rol spelen zowel residentiële, administratieve als symbolische. Hun behoud draagt bij tot het collectieve geheugen van Parijs, een stad waar de stedelijke en architectonische geschiedenis elkaar eeuwenlang overlappen.

Geen enkel historisch karakter of sponsor wordt expliciet geassocieerd met dit gebouw in beschikbare bronnen. Ook de precieze omstandigheden van de constructie, zoals de naam van de architect of de oorspronkelijke eigenaars, zijn niet gedocumenteerd. Alleen hedendaagse toepassingen en de bescherming van de gevel bieden concrete benchmarks om het belang ervan in het Parijse landschap te begrijpen.

Externe links