Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel de Sourdeac, gelegen aan 8 rue Garancière in het 6e arrondissement van Parijs, is een prive-hotel gebouwd in 1646 op de site van het voormalige Hotel Garancière. Gesponsord door René de Rieux, bisschop-graaf van Leon in Bretagne, wordt dit monument onderscheiden door zijn gevel ten onrechte toegeschreven aan een Italiaanse architect genaamd Robelini (in werkelijkheid, de broers Adam en Jacques Robelin, meester metselaars). De kolossale pilasters en hun hoofdsteden versierd met ram hoofden, zelden voor de tijd, maken het een opmerkelijk architectonisch werk. Na de dood van René de Rieux in 1651 gaf het hotel zijn neef Alexandre de Rieux, markies de Soudéac, zijn huidige naam.

In de 18e eeuw werd het hotel een belangrijke culturele plaats: in 1717 gaf actrice Adrienne Lecouvreur haar eerste openbare optreden op de binnenplaats, onder auspiciën van de eigenaar Françoise du Gué, weduwe van een president van de Kamer van Rekeningen. Het hotel verruilde vervolgens meerdere keren voor de Marquise Catherine de La Chaise in 1720 en vervolgens voor haar kleindochter Anne-Françoise de la Chaise d'Aix in 1732. Voor de revolutie werd hij geprezen door de bisschop van Senlis, Jean-Armand de Bessuéjouls de Roquelaure, voordat hij als nationaal goed in beslag werd genomen.

In de 19e eeuw herbergt het hotel het stadhuis van het 11e arrondissement (voormalige divisie) tussen 1818 en 1850, vervolgens in 1852 overgenomen door de drukker Henri Plon, dicht bij Napoleon III. Tot 1988 was hij voorzitter van de uitgeverij Plon en verwelkomde hij het Bisson Frères huis. Gerangschikt historisch monument in 1928 voor zijn gevels op straat en binnenplaats, het Hotel de Sourdeac belichaamt zowel de architectonische fascist van de Grote Eeuw als de culturele en politieke veranderingen van Parijs.

Het hotel dankt een deel van zijn roem aan een aantal prijzenswaardige beschrijvingen, zoals die van Jean-Aimar Piganiol de La Force in 1745, die zijn "zeer opmerkelijke" verschijning onderstreept ondanks een twijfelachtige "regelmatigheid." De gravures van Jean Marot en de verwarring rond de naam van de architect (Robelin vs Bobelini) getuigen van zijn hardnekkige aura. Vandaag de dag blijft er een emblematisch voorbeeld van Parijse particuliere hotels, waarbij aristocratisch erfgoed, theaterleven en redactionele geschiedenis worden gemengd.

Externe links