Bouw van gebouwen 4e quart XVIIIe siècle (≈ 1887)
Periode van neoklassieke constructie bevestigd.
28 septembre 1993
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 28 septembre 1993 (≈ 1993)
Bescherming van het gebouw en zijn decoraties.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gebouw en interieurversieringen (Box BY 249): inschrijving bij bestelling van 28 september 1993
Kerncijfers
Pierre Jean Louis Vetault de la Jubaudière - Architect of aannemer
Geassocieerd met gebouwontwerp.
Oorsprong en geschiedenis
Het gebouw aan de Cathédralestraat 76 in Poitiers is een representatief voorbeeld van neoklassieke architectuur uit het laatste kwart van de achttiende eeuw. Dit gebouw, ingeschreven in de Historische Monumenten in opdracht van 28 september 1993, onderscheidt zich door zijn bewaard gebleven interieurdecoraties, die de verfijning van deze periode weerspiegelen. De inscriptie betreft zowel de structuur als de decoratieve elementen, waarbij het belang van het lokale erfgoed wordt benadrukt.
De locatie van het gebouw, in het historische centrum van Poitiers, is gelegen in een wijk gekenmerkt door religieuze en bestuurlijke invloed, dicht bij de kathedraal van Sint-Pieters. Hoewel de bronnen het oorspronkelijke gebruik niet specificeren, suggereert de neoklassieke stijl een residentiële of institutionele bestemming, typisch voor de stedelijke elites van die tijd. De nauwkeurigheid van de geografische locatie wordt als redelijk beoordeeld (niveau 5/10), met een adres dat wordt bevestigd door de bases van Merimée en bij benadering GPS-coördinaten.
De architect die bij dit monument hoort is Pierre Jean Louis Vetault de la Jubaudière, een lokale figuur wiens naam als meesterwerk in het archief verschijnt. Deze link versterkt de verankering van het gebouw in de architectuurgeschiedenis van Poitiers, hoewel de details van de bouw of sponsors ongedocumenteerd blijven in beschikbare bronnen. Het gebouw, dat volgens de huidige informatie voor het publiek is gesloten, behoudt een erfgoedwaarde die voornamelijk verband houdt met zijn stijl en zijn beschermde interieurdecoraties.