Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

  2. Patrimoine
  3. Paris
  4. Paris 16ème
  5. 75016 Paris 16e Arrondissement

  6. Gebouwen N° 1-12 Rue Mallet-Stevens in Parijs

 Gebouwen N° 1-12 Rue Mallet-Stevens in Parijs à Paris 1er dans Paris 16ème

Patrimoine classé
Immeuble
Maison d'architecte
Paris

Gebouwen N° 1-12 Rue Mallet-Stevens in Parijs

    12 Rue Mallet-Stevens
    75016 Paris 16e Arrondissement
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Immeubles N 1-12 Rue Mallet-Stevens à Paris
Crédit photo : MOSSOT sur Wikipédia français - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1926-1927
Straatbouw
20 juillet 1927
Officiële inauguratie
13 octobre 1942
Familiearrestatie Allatini
1975
Eerste gedeeltelijke bescherming
1990
Home-workshop rangschikking Martel
17 octobre 2000
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Voor- en daken van het voormalige kasteel (met uitzondering van uitbreiding) , alsmede de vloer van het perceel, sis 1, rue Mallet-Stevens en 2, impasse AH 16 (cad. 16-01 BT 81); gevels en daken (met uitzondering van verhogingen) , alsmede de vloer van het kadastrale perceel van het gebouw sis 3-5, rue Mallet-Stevens (cad. 16-01 BT 20); gevels en daken (met uitzondering van verhogingen) , de entreehal, de trap die de oorspronkelijke verdiepingen en de lift serveert, alsmede de vloer van het kadastrale perceel van het gebouw sis 4-6, rue Mallet-Stevens (ca. 16-01 BT 26); gevels en daken, evenals de vloer van het perceel, alsmede de vloer van het gebouw sis 7, rue Mallet-Stevens (ca. 16-01 BT 21); vloer van het perceel van het gebouw sis 10, rue Mallet-Stevens (ca. 16-01 BT 25); gevels en gevels (met uitzondering van de

Kerncijfers

Robert Mallet-Stevens - Architect en aannemer Ontwerper van de straat en het hotel (n°12).
Daniel Dreyfus - Bankier en oorspronkelijke eigenaar Landeigenaar (#7).
Maurice Bokanowski - Minister van Handel Open de straat in 1927.
Jean et Joël Martel - Tweelingbeeldhouwers Bewoners van de werkplaats (nr.10).
Élisabeth de Gramont - Aristocraat en muze Bezet hotel Dreyfus (nr.7).
Louis Barillet - Glazen schilder Auteur van glazen ramen van trappenhuizen.
Jean Prouvé - IJzer- en staalindustrie Schepper van ijzeren deuren.

Oorsprong en geschiedenis

De rue Mallet-Stevens is een privéweg in Parijs, geopend op 20 juli 1927 in het 16e arrondissement. Het is 7 meter lang en 77 meter lang, en vormt een doodlopende weg die alleen toegankelijk is door de Rue du Docteur-Blanche. Het is ontworpen als een niet-commerciële woonwijk, wordt bediend door metrolijn 9 (Ranelagh Station). De inrichting en stadsplanning weerspiegelen de modernistische esthetiek van de inter-oorlogsperiode, met versterkte cementgebouwen met schone lijnen, kenmerkend voor de architectonische beweging van de periode.

De straat draagt de naam van de architect Robert Mallet-Stevens (1886-1945), een belangrijke figuur in de moderne Franse architectuur. Het eerste project is gebaseerd op grond van bankier Daniel Dreyfus, loti voor vijf particuliere hotels, een huis van een conciërge (n°1) en het Mallet-Stevens agentschap zelf (n°12). De inauguratie, voorgezeten door minister Maurice Bokanowski, brengt persoonlijkheden zoals de Prefect van de Seine Paul Bouju en de politieprefect Jean Chiappe samen, wat het symbolische belang van dit stedelijke project markeert.

Onder de opmerkelijke gebouwen, Hotel Allatini (n°3-5) werd gevorderd door de Franse Gestapo in 1942, dienst als een martelcentrum tijdens de bezetting. Bij de bevrijding werd daar een lijst van vijftien schutters ontdekt. 10 herbergt het voormalige werkplaatshuis van tweelingbeeldhouwers Jean en Joël Martel, geclassificeerd als historisch monument in 1990. Het 7e Daniel Dreyfus hotel werd in 1929 bezet door Elizabeth de Gramont, dicht bij Eileen Gray. Latere veranderingen (1970) hebben de integriteit van de gevels gedeeltelijk veranderd, ondanks de late bescherming in 1975.

Het ensemble illustreert de architectonische innovatie van de jaren twintig, met opmerkelijke artistieke samenwerkingen: glas-in-lood van Louis Barillet, ijzerwerken van Jean Prouvé, en stedelijk meubilair ontworpen door Mallet-Stevens (nu weg). De straat, gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 2000, belichaamt zowel een modernistisch erfgoed als een pijnlijke herinnering aan de Tweede Wereldoorlog. De geschiedenis weerspiegelt de spanningen tussen behoud en stedelijke evolutie in de 20e eeuw.

Een inabooti project voorzag in een gebouw op de n°9-11, nooit gerealiseerd. Latere transformaties, zoals het verhogen van gebouwen of het vervangen van originele armaturen, wijzen op instandhoudingsproblemen. Vandaag de dag blijft de straat een symbool van de Franse architectonische avant-garde, bestudeerd voor haar stilistische eenheid en haar rol in de geschiedenis van het Parijse urbanisme.

Externe links

Bladzijde Wikipedia
Bladzijde Monumentum