Activiteitsperiode van indigoterijen 1680-1735 (≈ 1708)
Indigo productie in Guadeloupe vóór daling.
1720
Productiepiek bij Marie-Galante
Productiepiek bij Marie-Galante 1720 (≈ 1720)
Tot 90 indigo winkels op het eiland.
10 décembre 2013
Historisch monument
Historisch monument 10 décembre 2013 (≈ 2013)
Registratie voor de uitzonderlijke staat van instandhouding.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
L'indigoterie (zaak AE 47): inschrijving bij beschikking van 10 december 2013
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen specifieke historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Indigoterie de Grand Fond is een voormalige verffabriek gelegen in Capesterre-de-Marie-Galante, op het eiland Marie-Galante in Guadeloupe. Gebouwd tussen de 17e en 18e eeuw, werd het gebruikt om indigotiere bladeren om te zetten in blauwe kleurstof, een bloeiende activiteit in de kalksteengebieden van de archipel. De kalksteen architectuur, met twee sets tanks (trempories en batterijen) gerangschikt in vierkanten, toegestaan voor de continue productie van indigo, een zeer populair product om te concurreren met pastel in Europa.
De periode van indigoactiviteit in Guadeloupe duurde van 1680 tot 1735, met een piek in 1720 in Marie-Galante, waar bijna 90 eenheden indigo produceerden. Hun daling werd veroorzaakt door de enorme concurrentie van Santo Domingo. Indigo geproduceerd in Grand Fond werd verkocht op het vasteland Guadeloupe en Martinique, vervolgens uitgevoerd naar Europa door Franse en Nederlandse handelaren. Indigo, een van de 24 nog zichtbaar op het eiland, onderscheidt zich door zijn uitstekende staat van instandhouding.
Gerangschikt op de Historische Monumenten op 10 december 2013, illustreert het Grand Fond indigotry het economische belang van de indigotiercultuur (Indigofera suffruticosa en Indigofera tinctoria) in de Franse Antillen. De functionele architectuur, waaronder een centrale bron om de tanks te leveren, weerspiegelt de productietechnieken van de tijd. De resten, met hun nog steeds zichtbare poolgaten, bieden een zeldzame getuigenis van deze industrie vandaag verdwenen.
Gelegen in de regio Galets, die minder regenachtig en bevorderlijk was voor de inheemse landbouw, maakte deze indigo deel uit van een productienetwerk dat geconcentreerd was op de oostkust van Marie-Galante. Zijn inscriptie in de titel van Historische Monumenten onderstreept zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn architectuur als voor zijn rol in de koloniale economische geschiedenis van Guadeloupe.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen