Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Nationaal Instituut voor de Blinde Jeugd (INJA) ontstond aan het eind van de 18e eeuw, toen Valentin Hauy, gesteund door de Filantropische Vereniging, in 1785 een school voor blinden richtte op de Rue Coquillière in Parijs. Dit pioniersinitiatief, erkend door Lodewijk XVI in 1786, werd de Koninklijke Instelling van de Jonge Blinde en vestigde zich achtereenvolgens op verschillende plaatsen, waaronder het klooster van de Celestines. De Revolutie veranderde de instelling in een nationale instelling (1791) en werd vervolgens verbonden aan het 15-Vingt Ziekenhuis onder het Eerste Rijk (1800-1815).

In 1844 vestigde INJA zich permanent op 56 boulevard des Invalides (Parijs 7e), in een gebouw ontworpen door architect Pierre Philippon (1839-1844). De kapel, versierd met muurschilderingen van Henri Lehman, en de gevels zijn geclassificeerd als historische monumenten in 1984. Het instituut ontwikkelt aangepast onderwijs, met inbegrip van training in het piano-doctoraat beroep, terwijl het zijn stichtende figuren zoals Hauy en Louis Braille, wiens beeltenis siert de ingang.

Het INJA belichaamt een belangrijke stap voorwaarts in de opvoeding van blinden, van een liefdadigheidsaanpak (zoals in het 15-vleugels ziekenhuis) tot een gestructureerde pedagogie. Zijn geschiedenis weerspiegelt politieke (van monarchie tot republiek) en sociale ontwikkelingen, met opmerkelijke regisseurs zoals Alexandre-René Pignier of Pierre-Armand Dufau. Haar tuin Helen Keller symboliseert sinds 2023 haar verankering in de stad.

De site bevat ook artistieke en gedenktekens, zoals de André Marchal kamer, gebruikt voor het filmen, of de bustes van Braille en Hauy. Het instituut blijft een belangrijke speler in integratie, gekoppeld aan buitenlandse instellingen (bijv. New College Worcester) en verbonden aan verenigingen zoals de Valentin Hauy Association, opgericht in 1889 door Maurice de La Sideranne.

Externe links