Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Nationaal Instituut van de Doof van Bordeaux, ook wel Casteja genoemd, werd opgericht in 1786 onder leiding van aartsbisschop Jérôme Champion de Cicé en geleid door Roch-Ambroise Sicard, discipel van de Abbé de Lséée. Aanvankelijk gemengd, verwelkomde ze dove kinderen uit het zuidwesten in de wijk Saint-Seurin. Na verschillende bewegingen (Capdeville Street, klooster des Minimes, rue des Religieuses), scheidde de staat meisjes en jongens in 1859, het reserveren van Bordeaux voor dove of hardhorende meisjes. Mixity werd onderdrukt om eugenetische redenen, bang voor huwelijken tussen doven en erfelijke overdracht van doofheid.

De bouw van het huidige gebouw begon in 1861 onder leiding van de departementale architect Joseph-Adolphe Thiac, eindigend in 1870. Geïnspireerd door de Italiaanse renaissance, het vierhoekige gebouw (158 m x 60 m) bevat unieke decoratieve motieven, zoals een type alfabet gesneden op de muren van de eerste verdieping. Een standbeeld van de abt van het zwaard domineert de veranda, omlijst door medaillons ter ere van de stichters. De kapel, gedecoreerd door J. Villiet in 1865 in een stijl geïnspireerd door Fra Angelico, vormt de centrale as van het gebouw, omringd door cursussen die klaslokalen en kostschool verdelen.

Op verzoek van de Duitsers in 1940 werd de site centraal politiebureau in Bordeaux van 1949 tot 2003. De instelling, wederom een gemengde instelling onder de naam van het Nationaal Instituut voor Dovenjongeren, verhuisde in 1958 naar Gradingan. In 2010 werd het gebouw door de staat verkocht onder de Duflot I wet. Zijn rehabilitatie (2015 Vandaag verwelkomt de site accommodaties, een hotel en een school, het combineren van erfgoed en moderniteit.

De architectuur van het gebouw weerspiegelt de normen van de openbare gebouwen van Thiac, met een eclectisch centraal voorlichaam en een gezuilde vestibule die naar de kapel leidt. De interieur rechtbanken ooit georganiseerd educatieve en residentiële ruimtes. De beeldhouwer Louis-André de Coëffard (1818 Deze artistieke details verzachten de geometrische rigor van de gevel.

De site belichaamt de evolutie van het onderwijs- en sociaal beleid ten opzichte van doven in Frankrijk. Opgericht in een filantropische geest in de 18e eeuw, werd het een instrument van staatscontrole in de 19e eeuw, met de genre segregatie opgelegd in 1859. De transformatie naar een politiebureau, dan de hedendaagse rehabilitatie, illustreert de stedelijke en herdenkingsveranderingen van Bordeaux. De opgravingen van 2016 voegden een belangrijke archeologische dimensie toe, die de geschiedenis van de instelling koppelde aan de veel oudere van de stad.

Externe links