Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De tuin van Saint-Cloud werd tussen 1927 en 1929 gebouwd door landschapskunstenaar Jean-Claude-Nicolas Forestier voor schilder Alice Stern. Dit gedurfde project, gelegen op een hooggelegen terrein door een spoorwegtunnel, onderscheidt zich door zijn aanpassing aan de behoeften van een persoon met beperkte mobiliteit. Grote grondwerken resulteerden in een plaat aan weerszijden van het spoor, die drie terrassen ondersteund die verbonden waren met een schuine helling. De uitgestrekte gazons, de bomen geërfd van het kasteel Montretout, en de gesneden boxbedden vormen de ruimte, terwijl een steeg van linden uitlijnde met de Eiffeltoren markeert de zuidelijke grens.

De tuin beschikt over een pergola rozentuin in het oosten, met een vrij uitzicht op het Parijse panorama. Ontworpen als een prive-tuin op de vloer Het noordelijke deel, nu omgezet in een parkeerplaats, werd aanvankelijk opgenomen in het geheel. De site werd genoemd als een historisch monument in 2006, het beschermen van de draagconstructie, platen, steunmuren, en het terrein boven de tunnel, met uitzondering van latere ontwikkelingen.

Het precieze adres, 7-9 avenue Pozzo-di-Borgo, plaatst de tuin in een bevoorrechte stedelijke omgeving, tussen aangelegd erfgoed en moderniteit. De locatie, beoordeeld als bevredigend (niveau 7/10), en de foto's gelicentieerd onder Creative Commons tonen haar historische en architectonische interesse. Deze tuin blijft een uniek voorbeeld van innovatieve landschapsaanpassing aan het begin van de 20e eeuw, waarbij technische beperkingen en artistieke gevoeligheid worden gecombineerd.

Externe links