Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van het Jezuïet College van Maubeuge, gebouwd in 1624 door architect Jean de Block in een barokke stijl, was oorspronkelijk gewijd aan verering. In 1793 werd het hernoemd tot Sthrau Hall als eerbetoon aan een Elzas-soldaat die in Wattignies stierf. In de 19e eeuw diende het op zijn beurt als een militaire winkel, stal, barakken, en vervolgens als museum en bibliotheek voor 1914. De bombardementen van september 1914, tijdens het beleg van Maubeuge, vernietigden het interieur, waardoor alleen de buitenmuren en de 17e eeuwse gevel intact bleven.

In 1925 ondernamen de Maubeuge architecten Jean en Henri Lafitte zijn reconstructie in een Art Deco stijl, voltooid in 1927. Het project verdeelde de ruimte in twee niveaus: een muziekruimte op de begane grond en een balzaal op de vloer, bovenop een elliptisch raam. De interieurdecoraties, gesigneerd Henri Lafitte (fresco's van 1927, ijzerwerken, gewelven in nest-d'bijen), combineren lokale historische referenties De kapel, gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument in 1958 (gevels) en vervolgens 1997 (binnen), werd heracraliseerd na 1945 om de vernietiging van de kerk van Sint Petrus en Sint Paulus te compenseren.

Gesloten in 1998 om veiligheidsredenen, profiteerde de Sthrau Hall van een grote restauratie in 2018 (5 miljoen euro), gefinancierd door de Stad en de Erfgoedstichting. Dankzij de werken konden we de originele volumes vinden, de versterkte betonnen gewelven consolideren en de emblematische decoraties herstellen: stucwerk, glas-in-lood ramen (Pierre-Brouard werkplaats), en keramiek op de grond van de fabriek Douzies. Vandaag geïntegreerd in de gemeentelijke culturele pool, organiseert het concerten, conferenties en de Micro-folie, met behoud van de 17e eeuwse barokke apsis, een getuige van haar religieuze verleden.

Het gebouw illustreert een unieke superpositie van stijlen: de bakstenen en blauwe stenen gevel, met zijn gezuilde portaal en gebroken pediment versierd met het wapen van Maubeuge, contrasteert met het Art Deco interieur. Moderne materialen (beton, ijzerwerk, glas) interageren met historische overblijfselen, zoals plafond stucdozen of muurschilderingen. De balzaal, met zijn wiegkluis en glazen plafond, blijft een zeldzaam voorbeeld van de feestelijke architectuur van de jaren twintig, ontworpen voor de arbeiders van de stad.

Zijn geschiedenis weerspiegelt de omwentelingen van Maubeuge: revolutionair ongebruik, oorlogsvernietiging (1914-1918 en 1939-1945) en culturele reconversie. Historische Monument bescherming onderstreept zijn erfgoed waarde, zowel religieuze, militaire, en artistieke. De restauratie van 2018 heeft deze hybride plek behouden, waar Jezuïetengeheugen, industrieel erfgoed en decoratieve creatie elkaar kruisen en zich aanpassen aan hedendaagse normen (toegankelijkheid, veiligheid).

Externe links