Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint-Nicolas de Fontaines-en-Duesmois, gebouwd in de 16e en 17e eeuw, maakt deel uit van een uniek architectonisch complex dat plaats van aanbidding, wassen en water combineert. Gebouwd op twee niveaus, het onderste deel herbergt een zwembad gevoed door een veer, toegankelijk door een zucht in volle hanger. De bovenste verdieping, verlicht door een raam en zijdeuren, behoudt sporen van muurschilderingen waarschijnlijk afgebeeld Saint Augustine en Saint Ambrose. Het kalksteen lavadak wordt door een klokkentoren naar het westen overdekt.

Het aangrenzende washuis, gebouwd in 1781 door de ingenieur van de bruggen en Chaussées Pierre-Jean Guillemot, kijkt uit op de kapel door een grote baai in het midden van de hangar. Aangedreven door de bron van de kapel via een buitengoot, wordt het bekken geleegd naar de gracht van een oud nabijgelegen kasteel. Een schijnbare structuur ondersteunt zijn deksel identiek aan die van de kapel. Aan de rechterkant, een drenken pot direct gevoed door de bron vult deze utility set, terwijl andere drenken potten, bestemd voor kuddes, markeren de plaats.

Het kapel-water-drinkende complex, ingeschreven in de historische monumenten sinds 6 maart 1950, trekt zijn oorsprong uit een vereerde bron, misschien gekoppeld aan een oude heidense plaats van aanbidding. Een kruis gegraveerd in 1787 door René Noronot en zijn vrouw, ook geclassificeerd, getuigt van lokale toewijding. Gerestaureerd in 1981 (wash) en 1982 (chapelle), combineert de site nu erfgoed en hedendaags gebruik met picknickfaciliteiten.

De kapel, gewijd aan Sint Nicolaas, illustreert de vindingrijkheid van middeleeuwse en moderne hydraulische constructies. Het ondergrondse bekken, het systeem van rioleringen en de integratie ervan in het hydraulische netwerk van het dorp (federatie van grachten, waterwerken in serie) onthullen een collectief beheer van water, een vitale bron voor landbouwactiviteiten en het dagelijks leven in Bourgondië. Het ensemble weerspiegelt ook de evolutie van religieuze en hygiënische praktijken tussen Renaissance en moderne tijd.

Een gemeenschappelijk pand, dit gebouw combineert heilige en profane functies: de kapel huizen aanbidden, terwijl de was- en drinkfaciliteiten voldoen aan de praktische behoeften van de bewoners en kuddes. De bron, een basiselement, motiveerde waarschijnlijk de nederzetting van het dorp en het christendom van de site, zoals blijkt uit de primitieve oratorium en de persistentie van lokale watergerelateerde tradities.

Toekomst

Het washuis werd gerestaureerd in 1981 en de kapel het volgende jaar. Sinds hardhout installaties zijn toegevoegd om picknicks in deze pittoreske plaats.

Externe links