Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van de Heiligen Petrus en Paulus van Eschentzwiller dans le Haut-Rhin

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Haut-Rhin

Kerk van de Heiligen Petrus en Paulus van Eschentzwiller

    Rue de l'Église
    68440 Eschentzwiller
Église Saints-Pierre-et-Paul dEschentzwiller
Église Saints-Pierre-et-Paul dEschentzwiller
Église Saints-Pierre-et-Paul dEschentzwiller
Église Saints-Pierre-et-Paul dEschentzwiller
Église Saints-Pierre-et-Paul dEschentzwiller
Crédit photo : Rauenstein - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1495
Middeleeuwse bel gedateerd
1758
Reconstructieschip en koor
1766
Klokkentorenhoogte
1794
Sluiting van de kerk
1996
Registratie van historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Clocher-porche (zaak AE 56): inschrijving bij beschikking van 21 juli 1996

Kerncijfers

Jean-André Silberman - Orgaanfactor Auteur van het kerkorgel.

Oorsprong en geschiedenis

Saints-Pierre-et-Paul d'Eschentzwiller kerk, gelegen aan de Rue de l'Eglise in de Bovenrijn (Groot-Oosten), is een religieus gebouw gekenmerkt door twee belangrijke periodes van bouw: de 15e en 18e eeuw. Zijn middeleeuwse klokkentoren, met zijn moordenaars uit 1495, getuigt van zijn versterkte oorsprong, kenmerkend voor de Elzas kerken van die tijd. Het schip en koor, herbouwd in 1758, weerspiegelen een latere architectonische transformatie, terwijl de klokkentoren werd verhoogd in 1766, zoals aangegeven door de datum gedragen op het schip.

De klokkentoren, gemaakt van geslepen steen met taluté muren, herbergt een begane grond gewelfd met kernkoppen, overblijfsel van de versterkte kerk van de 15e eeuw. Dit monument, ingeschreven in de historische monumenten sinds 1996 voor zijn klokkentoren en veranda, ooit gehuisvest een begraafplaats tot 1885. Gesloten in 1794 behoudt de kerk een orgel van Jean-André Silberman, een gerenommeerde Alsatiaanse orgelmaker. De architectuur combineert daarmee middeleeuws defensief erfgoed en barokke elementen, die de evolutie van religieuze en gemeenschapsbehoeften in de Elzas illustreren.

De verandatoren, het enige overblijfsel van de 15e eeuw, symboliseert de dualiteit van versterkte kerken: plaats van aanbidding en bescherming voor de inwoners. De moordenaars, nog steeds zichtbaar, herinneren zich de historische spanningen van de regio, terwijl de wederopbouw van de achttiende eeuw markeert een periode van relatieve vrede en architectonische vernieuwing. Vandaag de dag, een gemeenschappelijk eigendom, het gebouw blijft een tastbare getuigenis van de lokale geschiedenis, tussen religieus erfgoed en collectieve herinnering.

Externe links