Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-du-Calvaire de Châtillon is één van de twee kerken in de gemeente. Gebouwd tussen 1932 en 1934 onder auspiciën van de gebouwen van de kardinaal (opgericht in 1931 door kardinaal Verdier), belichaamt het de inspanningen van religieuze wederopbouw in de regio Parijs. Zijn neo-Byzantijnse architectuur, gekenmerkt door drie koepels en een rode bakstenen gevel van Bagneux, leverde hem de bijnaam "rode kerk" op. Het is sinds 2004 opgenomen als historische monumenten, met uitzondering van de bodem.

Het ontwerp van het gebouw wordt toegeschreven aan de architecten Joseph Flandrin (overleden 1934) en Yves-Marie Froidevaux, terwijl zijn interieur, gemaakt tussen 1935 en 1962, werd geregisseerd door Yvonne Dieterle Laurens, weduwe van Jean-Pierre Laurens. Deze laatste, aanvankelijk belast met fresco's, realiseerde alleen de schetsen voor zijn dood in 1932. Zijn studenten Georges Cheyssial, Gabriel Genieis, Pierre Guyenot, Jean-Henri Couturat .

Interieur iconografie mengt bijbelse scènes met het leven van de heiligen, met bijzondere aandacht voor Sint Jeanne d'Arc, ter ere van de vriendschap tussen Laurens en Charles Péguy. De bas-reliëfs van de gevel, werken van Marius Petit, Paul Flandrin, Madeleine Coldevaux en Paul-François Niclausse, vertegenwoordigen theologische en kardinaal deugden. Een stenen pieta domineert de ingang, die Onze Lieve Vrouw van de Pijn symboliseert.

De zijkapel, nuchter en ver weg, herbergt een drieluik van Gabriel Genieis naar de werken van Laurens (1929): de Verkondiging, de Maagd aan de voet van het Kruis en de Aanbidding van de Herders. Het koor, versierd met een fresco van de kroning van de Maagd, is geïnspireerd door Enguerrand Quarton en een eenheid van aardse en hemelse liturgie. De kerk, eigendom van de diocesane vereniging, blijft een actieve plaats van aanbidding en een grote artistieke getuigenis van de inter-oorlogsperiode.

De materialen rode bakstenen, versterkt cement en de neo-Byzantijnse stijl weerspiegelen de architectonische innovaties van de jaren dertig, terwijl de fresco's, door hun omvang en symboliek, de opwekking van heilige kunst onder impuls van kardinaal Verdier illustreren. Het gebouw combineert technische moderniteit en spirituele traditie, die zowel de lokale gemeenschap als het Franciscaner religieuze erfgoed dienen.

Externe links