Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Martin de Carpiquet kerk, gelegen in het departement Calvados in Normandië, is een katholiek gebouw gebouwd tussen de twaalfde en veertiende eeuw. Het was aanvankelijk afhankelijk van de abdij van de Drie-eenheid van Caen en is geplaatst onder de aanroeping van Sint Martin. De architectuur combineert Romaanse elementen (zoals de deur in het midden van de hangar versierd met zigzags) en Gothic (het 15e eeuwse koor volgens Arcisse de Caumont). De toren, massief en bedekt met een dak in een gebouw, dateert uit de 14e of 15e eeuw, terwijl het bed een vijfhoekige vorm aanneemt.

== Geschiedenis ==De kerk werd sinds 24 januari 1927 in dienst genomen als historische monumenten. De restauraties die in de jaren 1950 werden uitgevoerd, omvatten het leggen van drie moderne glas-in-lood ramen, gemaakt door de kunstenaar Chapuis, ter illustratie van het leven van Saint Martin. Deze glas-in-lood ramen vervangen vernietigde elementen, zoals een bergkam kruis ooit gelegen op de gevel. Het gebouw, eigendom van de gemeente, behoudt vandaag sporen van zijn turbulente geschiedenis, mengen middeleeuwse erfgoed en herinnering aan de conflicten van de twintigste eeuw.

Arcisse de Caumont, in zijn monumentale Statistique du Calvados (1846), wijst erop dat de kerk heeft "een aantal opmerkelijke delen," waaronder de dubbele archivolt deur en de imposante toren. Het gebouw, gericht op oost-zuidoosten, weerspiegelt Norman architectonische ontwikkelingen, van de Romaanse oorsprong tot gotische toevoegingen. De hedendaagse glas-in-lood ramen, toegevoegd na de oorlog, getuigen van een verlangen om zowel de lokale cultus gewijd aan Saint Martin en de herinnering aan de verwoesting leed te behouden.

De ligging van de kerk, ten noorden van het dorp Carpiquet (rue de l'Église of Place Albert Marie), maakt het een historische en religieuze mijlpaal voor de gemeente. De vroege inscriptie (1927) onder de beschermde monumenten onderstreept het belang van het erfgoed, versterkt door zijn rol in de wederopbouw na de oorlog. Bronnen, zoals de Mérimée basis of Les Clochers de France, documenteren zijn status als gemeenschappelijk eigendom en zijn openheid voor het publiek, hoewel de praktische details van het bezoek niet worden gespecificeerd.

Externe links