Bouw van een kerk XIIIe et XIVe siècles (≈ 1450)
Periode van vermeende bouw van het monument.
4 décembre 1913
Rangschikking van klokkentoren en penion
Rangschikking van klokkentoren en penion 4 décembre 1913 (≈ 1913)
Bescherming van historische monumenten.
2017
Integratie in Caumont-sur-Aure
Integratie in Caumont-sur-Aure 2017 (≈ 2017)
Parafouru-l'Éclin wordt verbonden gemeente.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Koor Bell en Gable: bij beschikking van 4 december 1913
Kerncijfers
Arcisse de Caumont - Historicus en archeoloog
Auteur van een studie over de kerk (1857).
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint Martin de Parfouru-l'Éclin is een katholiek religieus gebouw in het departement Calvados. Gebouwd tussen de 13e en 14e eeuw, getuigt het van de middeleeuwse religieuze architectuur van de regio. De geschiedenis wordt gekenmerkt door administratieve transformaties, met name de verbinding met Livry tussen 1973 en 2016, alvorens in 2017 door Caumont-sur-Aure te worden geabsorbeerd.
De klokkentoren en de gevel van het kerkkoor zijn sinds 4 december 1913 geclassificeerd als historische monumenten. Deze bescherming benadrukt hun erfgoedwaarde, hoewel de beschikbare bronnen de exacte redenen voor deze classificatie niet specificeren. Het gebouw, eigendom van de gemeente, blijft een symbool van het lokale erfgoed, verankerd in het historische landschap van Neder-Normandië.
Bronnen vermelden ook een belangrijke bibliografische referentie: Statistische monumentale du Calvados (1857) d'Arcisse de Caumont, die een paar pagina's aan deze kerk wijdt. Dit boek richt zich op de monumenten van de wijk Vire en Bayeux, en geeft inzicht in de architectonische en historische context. In de geraadpleegde bronnen is echter geen nadere informatie over de ontwikkeling of bijzonderheden ervan beschikbaar.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen