Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Langrune-sur-Mer, gelegen in Calvados, is een religieus gebouw waarvan de bouw terug zou kunnen gaan tot de 12e eeuw, hoewel de realisatie werd bevestigd in 1298. Oorspronkelijk behoorde het land van Langrune tot de familie Colombières, die het in 1096, een donatie bevestigde in 1103 aan Troarn Abbey aanbood. De kerk, van een kruisvormige vorm, heeft een acht-spanige schip, lage zijden en een vijfhoekige apse koor, zeldzaam in Normandische landelijke kerken.

De toren-lantaarn, een emblematisch element van het gebouw, wordt met een achthoekige pijl van 23 meter omringd door klokkentorens en dakramen herbouwd aan het begin van de 20e eeuw na hun vernietiging in 1640. De klokkentoren, meerdere keren getroffen door bliksem, werd hersteld tussen 1904 en 1907, vervolgens beschadigd tijdens de 1944 Disebarkation voordat gerepareerd in 1968. De kerk is sinds 1932 de thuisbasis van de relikwieën van de heilige Helidore, een Romeinse martelaar, die pelgrims aantrekt.

Gerangschikt als een historisch monument in 1840, de kerk illustreert de architectonische rijkdom van de 13e eeuw Norman, met elegante hoofdsteden, blinde bogen en lancet ramen. De 12e eeuwse veranda, driehoekige gevel en gesneden decoraties (clover friezes, wijnranken) getuigen van uitzonderlijk vakmanschap. Arcisse de Caumont, 19e-eeuwse historicus, ziet het als een opmerkelijk voorbeeld van landelijke gotische kunst.

De opeenvolgende restauraties, met name die van de architect Anthime de la Roque, hebben haar integriteit behouden ondanks historische gevaren. Vandaag de dag blijft de kerk een actieve plaats van aanbidding en een symbool van Normandië's religieuze en architectonische erfgoed.

Externe links