Kerk van Sainte-Rose-de-Lima de Sainte-Rose

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Sainte-Rose-de-Lima kerk in Sainte-Rose, Guadeloupe, is een christelijk gebouw gebouwd in 1843 ter vervanging van een eerdere kerk verwoest door een aardbeving. Dit neoklassieke gebouw onderscheidt zich door zijn gevel versierd met pilasters, driehoekige pediment en centrale oculus. Het interieur is voorzien van gekleurde cementtegels en marmeren doopvont, geïnstalleerd tijdens de inwijding.

In de jaren twintig werd de kerk versterkt met gewapend beton, een moderne techniek voor de tijd, om haar seismische weerstand te verbeteren. De klokkentoren, gelegen achter het refrein, bestaat uit een klokkentoren met een dak in paviljoens. Dit monument illustreert de aanpassing van religieuze gebouwen aan de geologische en klimatologische beperkingen van West-Indië.

Het kerkhof dat de kerk volledig omringt is bekleed met een metselwerk muur en huizen oude graven uit de late achttiende en negentiende eeuw. Deze graven, vaak gemaakt van kalk-belast puin, getuigen van de lokale geschiedenis, met de oudste bekende inscriptie daterend uit 1808 (Hapel-Lachenaie graf). Veel grafstenen hebben echter hun inscripties verloren, waardoor hun identificatie onmogelijk is.

Het geheel, zowel een plaats van eredienst als een gedenkplaats, weerspiegelt het belang van kerken in de sociale en culturele organisatie van Guadeloupe, in het bijzonder als gemeenschapsmark en een plaats van behoud van collectieve herinneringen. De hybride architectuur, die traditie en technische innovaties combineert, maakt het een belangrijk voorbeeld van het Antilliaanse religieuze erfgoed.

Externe links