Bouw van een kerk 3e quart XVIe siècle (≈ 1662)
Periode van eerste bouw van het monument.
16 octobre 1952
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 16 octobre 1952 (≈ 1952)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: inschrijving bij decreet van 16 oktober 1952
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Magné is een religieus gebouw gebouwd in het 3e kwart van de 16e eeuw. Het is gevestigd in de gemeente Magné, in New Aquitaine (voorheen Poitou-Charentes), is sinds zijn inscriptie bij ministerieel decreet op 16 oktober 1952 geïdentificeerd als een historisch monument. Deze status beschermt haar architectuur en rol in de lokale geschiedenis, hoewel details van haar bouw of sponsors niet in de beschikbare bronnen worden gespecificeerd.
De locatie van het gebouw op 20 Place Jean Bousseau wordt geacht ongeveer, met een nauwkeurigheid geschat op 5/10 volgens de criteria van de Merimée basis. De kerk behoort tot de gemeente Magné, wat wijst op haar belang in het gemeenschapsleven, zowel geestelijk als erfgoed. Er wordt geen informatie verstrekt over de huidige toegankelijkheid, de hedendaagse toepassingen (bezoeken, evenementen) of mogelijke architectonische transformaties na de bouw ervan.
De beschikbare bronnen, waaronder Monument en Merimée gegevens, onderstrepen de inscriptie onder de titel Historische Monumenten, maar geven geen details over de beschermde architectonische elementen of de precieze motivaties van deze bescherming. De bijbehorende foto, onder Creative Commons licentie, wordt toegewezen aan FatherForez, maar in de brontekst wordt geen visuele of architectonische beschrijving gegeven.
Tijdens de bouw in de 16e eeuw speelden kerken in New Aquitaine een centrale rol in het leven van landelijke of stedelijke gemeenschappen. Ze dienden niet alleen als ereplaatsen, maar ook als sociale en culturele bezienswaardigheden, vaak gekoppeld aan lokale dynamiek (beurzen, bijeenkomsten of religieuze gebeurtenissen). De gebouwen van deze periode weerspiegelen vaak de stilistische overgangen tussen laatgotiek en renaissance, hoewel de tekst de stijl van deze kerk niet specificeert.
De afwezigheid van details over de historische personages in verband met dit monument (commandanten, architecten of religieuze figuren) beperkt het begrip van de creatieve context. Ook vermelden de bronnen geen belangrijke restauraties of significante anekdotes, die de gedocumenteerde geschiedenis kort maakt. De Merimée database en collaboratieve bijdragen (zoals Monumentum) blijven de belangrijkste referenties voor zijn studie.
Tot slot verbindt het administratieve adres van de kerk, verbonden met Insee Code 86141, het met het departement Wenen aan de Poitiers Academie. Deze geografische ligging, in combinatie met de beschermde status, maakt het een belangrijk deel van het erfgoed van New Aquitaine, ondanks de documentaire hiaten in de gedetailleerde geschiedenis of het huidige gebruik.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen