Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Rive-de-Gier werd tussen 1818 en 1845 gebouwd ter vervanging van een oude Romaanse kerk die te klein was geworden. De eerste steen werd gezegend op 15 februari 1818 en het gebouw werd voltooid in 1823, met een officiële wijding op 16 december van hetzelfde jaar. De werkzaamheden werden voortgezet tot 1845 om bepaalde elementen af te ronden. De kerk is representatief voor de neo-klassieke stijl, geïnspireerd door Dorische tempels, met lokale stenen muren gewonnen uit de Mouillon steengroeven. De interieurdecoratie, met name de fresco's van het koor gemaakt tussen 1850 en 1853 door de Italiaanse schilder Giovanni Zaccheo, maakt het tot een belangrijk artistiek monument. Deze fresco's, waaronder La Dispute du Saint-Sacrement en La Cène, zijn geïnspireerd door meesters als Raphael en Leonardo da Vinci. Het gebouw werd opgenomen in de inventaris van historische monumenten in 1981 en een interieur restauratie vond plaats in 1983 met de steun van de staat en het departement.

De interieurarchitectuur van Notre-Dame onderscheidt zich door zijn originele gewelf, gebouwd met 8.000 briketten tuffeau vervoerd per kanaal van de Ain. De glas-in-lood ramen, gedateerd 1823 en gemaakt door de Hutter glaswerken, evenals de kroonluchters van 1874 (in eerste instantie gas), voegen toe aan het historische karakter. De kapellen, gewijd aan verschillende thema's (Sacré-Coeur, Saint-François-Régis, Fonts Baptistes), huiswerken van lokale en Italiaanse kunstenaars, zoals de beelden van Vittorio Zanetti (1886) of de schilderijen van Jean-Baptiste Frénet. Het orgel, geïnstalleerd in 1853 door Ducroquet, en de walnoot kansel (1822-1825) gekerfd door de meubelmaker Pardon van Lyon, completeren dit erfgoed. Na de Eerste Wereldoorlog werd een kapel gewijd aan dode soldaten, met een schilderij van Stephen Azambre (1919) en herdenkingsplaten.

De kerk van Notre-Dame weerspiegelt ook de sociale en industriële geschiedenis van Rive-de-Gier, mijnstad van de Loire. De aanwezigheid van standbeelden zoals die van Sint Barbe, patroonheilige van mijnwerkers, of de glas-in-lood ramen roepen arbeidsgerelateerde heiligen (Sint Eloi, smids), getuigen van de lokale verankering. De fresco's van Zaccheo, gerestaureerd in 1983-1987, en de glas-in-loodramen van Mauvernay (gesticht in 1838 in Saint-Galmier) illustreren de artistieke uitwisselingen tussen de regio en Italië. Deelnemende financiering voor restauraties (inschrijvingen, subsidies) toont de gehechtheid van de bewoners aan deze plaats, symbool van zowel religieuze als identiteit in een gebied gekenmerkt door de industriële revolutie.

Externe links