Oorsprong van het gebouw XIe siècle (≈ 1150)
Eerste vermelding van de kerk volgens traditie.
XIIIe–XVe siècle
Hoofdconstructie
Hoofdconstructie XIIIe–XVe siècle (≈ 1550)
Grote periode van architectonisch werk.
XVIe siècle
Muurschilderijen
Muurschilderijen XVIe siècle (≈ 1650)
Toevoeging van interieurfotowerken.
XVIIe siècle
Houten tafel
Houten tafel XVIIe siècle (≈ 1750)
Installatie van het altaarstuk dat de Maagd voorstelt.
1930
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1930 (≈ 1930)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: bij decreet van 24 december 1930
Kerncijfers
Saint Cyr (Kérikos) - Christelijke martelaar van de vierde eeuw
Waardevolle figuur geassocieerd met de kerk.
Dioclétien - Romeinse keizer (284
Persecutor van christenen genoemd in de inscriptie.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Cirgues, gelegen in het gelijknamige dorp Haute-Loire in Auvergne-Rhône-Alpes, heeft zijn oorsprong in de 11e eeuw, hoewel de bouw vindt voornamelijk plaats tussen de 13e en 15e eeuw. Het illustreert middeleeuwse religieuze architectuur met een schip van vijf gewelfde spanten, zijkapellen en een plat bed. De achthoekige klokkentoren, die door een pijl slank wordt opgehangen aan de gezwollen vorm van het perigordinische gebied, is geïnspireerd op de nieuwe modellen van de Velay. De innerlijke bogen rusten op toegewijde kolommen versierd met hoofdletters gesneden uit menselijke hoofden met golvende haren, terwijl de vogels onder de zuidelijke veranda blijven.
De 15e eeuwse fresco's en een 17e eeuws houten altaarstuk (dat de Maagd omringd door de apostelen) getuigen van haar rijke artistieke erfgoed. Een muurinscriptie vertelt het martelaarschap van Sint Cyr (of Kerikos), een christelijk kind van Klein-Azië gemarteld onder Diocletianus in de vierde eeuw, wiens aanbidding wordt geassocieerd met het gebouw. In 1930 werd een historisch monument geregisseerd, de kerk behoudt ook 16e eeuwse muurschilderingen, die de stilistische evolutie door de eeuwen heen weerspiegelen.
Architectuur lijken de drie oosterse spanten, met aderen versierd met een net, de oudste. De afgekapt zuilen en de cul-de-lampe onderstrepen de late Gotische invloed, terwijl de pijl van de klokkentoren, doorboord door vier dakramen en versierd met boudins aan de randen, herinnert aan de lokale constructieve tradities. Een gemeenschappelijk pand, het gebouw belichaamt zowel een plaats van eredienst als een historische marker van het religieuze erfgoed van de Haute-Loire.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen