Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De parochiekerk van Saint-Julien de Peynier, die al in 1079 onder de eigenschappen van de abdij van Saint-Victor van Marseille werd genoemd, behoudt zijn middeleeuwse oorsprong. Een muur aan de onderkant van de klokkentoren en het Romeinse bed, met zijn gewelfde apsis in cul-de-four, dateert uit de wederopbouw van de twaalfde eeuw. De zeldzame decoratieve elementen van de periode omvatten bogen in het midden van de hanger en een multured cornice, terwijl muurschilderingen (fleurs de lelies, friez polychromes) sieren de apse sinds de late Middeleeuwen, gerestaureerd in 2014.

Vanaf de 17e eeuw onderging het gebouw grote veranderingen: het schip werd herbouwd in barokke stijl (eind 17e eeuw), een onafgemaakte klokkentoren werd gebouwd tussen 1711 en 1713, en een onderpand Notre-Dame werd toegevoegd in 1786. In de 19e eeuw werd de liturgische oriëntatie omgekeerd, met het koor verplaatst naar het westen en nieuwe deuren geopend op het plein. Een privé balkon, nu verdwenen, eens toegestaan de heren van Thomassin de Peynier om het kantoor rechtstreeks vanaf hun kasteel te bereiken.

Het interieurmeubilair, meestal Sulpician (eind 19e), bevat een processie kruis van 1789 en een hommel van 1694, geclassificeerd historisch monument. De klokkentoren, met vier klokken, domineert het dorp. De graftombe van de Thomassin, oorspronkelijk in de kapel van de heilige Jozef, ligt nu onder de sacristie. Een gedenkplaat, gebroken tijdens de revolutie en herbouwd, herinnert zich hun afkomst.

Externe links