Bouw van een kerk XVIIe siècle (≈ 1750)
Uitgegeven onder het episcopaat van Alain de Solminiac.
1907
Rangschikking van belangrijke retable
Rangschikking van belangrijke retable 1907 (≈ 1907)
Bescherming onder de titel van houtwerk.
1910
Indeling van secundaire tabellen
Indeling van secundaire tabellen 1910 (≈ 1910)
Bescherming van zijelementen.
11 octobre 1963
Historisch monument
Historisch monument 11 octobre 1963 (≈ 1963)
Vermeld in de inventaris van historische monumenten.
1992
Classificatie van de Baptistenpoort
Classificatie van de Baptistenpoort 1992 (≈ 1992)
Uitbreiding van de meubelbescherming.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (zaak F 49): inschrijving bij beschikking van 11 oktober 1963
Kerncijfers
Alain de Solminihac - Bisschop van Cahors (1636-1659)
Initiator van de constructie, figuur van de tegenreformatie.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Michel de Villesèque is een parochiekerk die in de 17e eeuw in het departement Lot is gebouwd op het grondgebied van de gemeente Villesèque in de regio Occitan. Het werd opgericht op de site van een eerder gebouw, waarvan geen documenten resteren, als onderdeel van de beweging om plaatsen van eredienst te repareren aangemoedigd door bisschop Alain de Solminihac (1636-1659). Deze prelaat, een belangrijke figuur van de contrareformatie, werkte om verlaten kerken te herstellen en een strenge katholieke praktijk op te leggen in het bisdom Cahors.
De architectuur van de kerk volgt een eenvoudig plan, typisch voor de landelijke kerken van de late middeleeuwen, met een uniek schip met een gewelfde dogiven, een vijfhoekig koor en twee zijkapellen. De westerse gevel, die door een klokkentoren wordt overweldigd, wordt geflankeerd door een veelhoekige trapkoepel met een schietgat, die defensieve zorgen weerspiegelt. De poort, versierd met diamanten bazen en overvallen door een oculus, evenals de kluizen aan een dogisch kruis, getuigen van een homogene constructie uit de tweede helft van de zeventiende eeuw.
Het gebouw herbergt opmerkelijke 17e-eeuwse barok meubilair, waaronder een groot altaarstuk geclassificeerd in 1907, twee secundaire altaarstukken geclassificeerd in 1910, evenals houtwerk, een preekstoel, en een Baptisterie deur geclassificeerd in 1992. Deze elementen illustreren het artistieke en liturgische belang van de kerk in de context van de contrareformatie. Het ensemble werd genoemd als historische monumenten op 11 oktober 1963, met de nadruk op zijn erfgoed waarde.
De historische bronnen, zoals de werken van Abbé René Clary of Claude Goulet, alsmede de referenties van Monument en Patrimonies Midi-Pyrénées, bevestigen de homogeniteit van de constructie en de verankering ervan in de beweging van religieuze renovatie door Alain de Solminihac. De kerk blijft vandaag de dag een belangrijke architectonische en artistieke getuigenis van de witte Quercy, open voor het bezoek en eigendom van de gemeente.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen