Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre-aux-Liens de Quintenas Kerk, genoemd als een historisch monument in 1910, is een emblematische gebouw van de Ardèche erfgoed. De bouw dateert uit de 12e eeuw, met een romaans deel dat vandaag nog zichtbaar is, inclusief de abside en de linkerarm van het transept. De toren, imposant en versterkt, illustreert de gotische toevoegingen van de veertiende eeuw, die een onrustige periode weerspiegelen gekenmerkt door het plunderen van huurlingen en defensieve behoeften. De dikke muren, machicoulis en gargoyles herinneren aan zijn religieuze en beschermende rol.

In de 16e eeuw, de oorlogen van de religie beschadigde het gebouw, waarvoor restauraties, vooral in de 17e eeuw met de toevoeging van de kapel van de penitenten (1684). De 12de-eeuwse fresco's, de 17de-eeuwse muurschilderingen en het wapenschild van de familie Peloux getuigen van het rijke verleden. Pater Toussaint Bobichon ondernam in de 19e eeuw een grote restauratie: versterking van de muren, renovatie van het dak en consolidatie van de versterkte gevel, geïnspireerd door het pauselijk paleis Avignon. Het glas in lood, standbeelden en retables (inclusief een 17e eeuwse indeling) completeren dit erfgoed.

De kerk was een priorij afhankelijk van de abdij van Saint-Claude al in 776, bevestigd door Frédéric Barberousse in 1184. Het werd een strategische kwestie tijdens religieuze conflicten, toen een parochieplaats na de revolutie. Zijn koor, herbouwd in de 20e eeuw, herbergt moderne liturgische elementen (ambon, altaar), terwijl zijn klokken, traditioneel gewijd aan burgerlijke en religieuze klokken, altijd ritmische lokale leven. Vandaag de dag maakt het deel uit van de parochie Saint-François Régis van de valleien van Ay en Daronne.

De muurschilderingen combineren religieuze motieven (Abraham's offer, verzen van het evangelie van Johannes) en plantendecoraties, terwijl de 12e eeuwse romaanse hoofdstad en gotische gargoyles de architectonische eclectiek benadrukken. Opvolgingsrestauraties, waaronder die van de Schone Kunsten in 1981, behouden de oudste elementen en passen de ruimte aan liturgische ontwikkelingen aan, zoals de hervorming van Vaticaan II in de jaren zestig.

De geschiedenis weerspiegelt ook de sociale transformaties van de regio: van een middeleeuwse priorij tot een kasteel dat gewaardeerd wordt door de familie van Tournon, dan naar een parochiekerk die geanimeerd wordt door parochiekerken of presbyterale teams. De geclassificeerde voorwerpen, zoals het 17e eeuwse altaarstuk, en de lokale archieven (Statutes van de kerk van Wenen, Karolingische donaties), maken het een bevoorrechte getuige van de religieuze en civiele geschiedenis van Opper-Wenen.

Externe links