Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Een oude stenen weg kruising van de 16e eeuw, en de niche van de late 15e eeuw stenen doop lettertypen in de kerk (Box A 2308): classificatie bij decreet van 23 november 1964; Kerk, met uitzondering van de reeds geclassificeerde delen (Box A 1701): inschrijving bij bevel van 30 oktober 1987
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Prix kerk, gelegen in Bertignat in Puy-de-Dôme, is een religieus gebouw gebouwd tussen de late 15e en 16e eeuw. Het belichaamt de gotische auvergnat stijl, met een gericht plan bestaande uit een westerse massaf opgestegen door een klokkentoren, een twee-span-schip geflankeerd door lage kanten, en een vijf-zijdige polygonale apse koor. De set is gewelfd met kernkoppen, en de dubbelgangers zijn gekoppeld, terwijl de vullingen een flamboyante stijl aannemen. De kerk herbergt opmerkelijke elementen zoals een niche van de doopvonten van het einde van de 15e eeuw, versierd met spiraalvormige colonnes en sculpturen (het schild, menselijk masker, pijnappel), evenals een 16e eeuws granieten kruis met gotische motieven (INRI, Maagd met het Kind).
Voor de revolutie was Bertignat's parochie afhankelijk van de geankerde Livradois, een machtig kerkelijk kiesdistrict van abdijen (zoals La Chaise-Dieu), kloosters, priories en ziekenhuizen. Deze organisatie weerspiegelde het religieuze en maatschappelijke belang van de regio, waar parochiekerken als spirituele en gemeenschapscentra dienden. Het gebouw, gerestaureerd in 1835, werd gedeeltelijk geclassificeerd in 1964 (niche des fonts doopsel et croix) en geregistreerd in 1987 voor de rest van de structuur. Vandaag de dag is het eigendom van de gemeente Bertignat.
De architectuur van de Saint-Prix kerk getuigt van lokale specifieke kenmerken, zoals het gebruik van vulkanische steen en de invloeden van laatgotiek. De doopbodems, beschermd door een lage boog en houten deuren (volgens de sporen van bladeren), benadrukken de centrale sacramentele rol van het gebouw. Het buitenste kruis, gedragen door het weer, suggereert een populaire vrome praktijk, terwijl de gesneden decoraties (follages, bloemen) herinneren aan het vakmanschap van de tijd. Deze elementen, gecombineerd met de kernkopkluis en de tweedubbelgangers, maken van deze kerk een representatief voorbeeld van het landelijke religieuze erfgoed van Auvergne.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen