Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Marguerite, gelegen op 36 rue Saint-Bernard in het 11e arrondissement van Parijs, ontstond in 1624, toen Jean de Vitry, seigneur van Reuilly, land aanbood om een kapel te bouwen gewijd aan Saint Marguerite. Het werd in 1634 een takkerk van Paulus en werd in 1712 een parochiekerk. De begraafplaats, geopend in 1637, en de opeenvolgende uitbreidingen (naaf in 1679, kapellen in de achttiende eeuw) markeren haar architectonische en religieuze evolutie.

Tijdens de Franse Revolutie speelde de kerk een centrale rol: zijn pastoor Abbé Charles-Bernardin de Laugier de Beaurecueil, weigerde de constitutionele eed en werd in 1791 ontslagen. De begraafplaats werd de begraafplaats van 300 guillotines, waaronder Lodewijk XVII in 1795, waarvan de overblijfselen, nooit formeel geïdentificeerd, werden het onderwerp van mislukte zoektochten onder de Restauratie. Een gedenkplaat en een stele herinneren zich vandaag deze tragische episode.

In de 19e eeuw werd de kerk gekenmerkt door erfgoedbescherming (frontons geclassificeerd in 1928, Kapel van Souls-du-Purgatorium in 1960) en restauraties. Zijn interieur huisvest opmerkelijke werken, zoals de Christus stamde af van het Kruis van Charles Dorigny (1546) of de neoklassieke kapel van Victor Louis (1760-1764), versierd met trompe-l'oeil door Paolo Antonio Brunetti. De begraafplaats, gesloten in 1804, maakte plaats voor een plein, terwijl de kerk sporen van zijn verleden bewaarde, waaronder de grafsteen van Georges Jacob zoon.

De architectuur van de kerk, in Latijns kruis, mengt classicisme (dorische pilaster gevel) en barokke elementen (late houten kraag, klokken). De glas-in-loodramen, zoals die ter herdenking van de Karmelieten van Compiègne of het bezoek van Pius VII in 1805, getuigen van het historische anker. Gerangschikt een historisch monument in 2017, blijft het een plek van herinnering en cult actief in het Parijse landschap.

De kapel van de Zielen-van-Purgatorium, juweel van de kerk, illustreert de kunst van de trompe-l'oeil met zijn tempel geschilderd door Brunetti en Briard (1760-1762). Deze inrichting, uniek in Parijs, en sculpturen (zoals de Martelaren van Saint Marguerite van Maindron) markeren de artistieke rijkdom van de plaats. Orgels, schilderijen (scholen van Le Brun of Lagrenée) en begrafenismonumenten completeren dit uitzonderlijke erfgoed.

Externe links