Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Clamecy vindt zijn oorsprong in een parochiekerk uit de 8e eeuw, die in de 11e eeuw werd omgevormd tot een collegiale kerk van burggraaf Guy de Clamecy en de bisschop van Auxerre Geoffroy de Champallement. Het gebouw, oorspronkelijk gewijd aan Saint-Potentien, werd uitgebreid dankzij de donaties van de lokale heren, waaronder gravin Ida en Mahaut de Courtenay, die haar ontwikkeling financierde met tienden, huur en grond. Grote werken begonnen rond 1215, na de bevrijding van de stad door Hervé de Nevers, markeren het begin van een drie-eeuwse bouwcampagne.

De gotische reconstructie werd in verschillende fasen uitgelijnd: het schip en de eerste drie overspanningen werden al in 1240, gevolgd door het koor, beschouwd als een meesterwerk van Bourgondische Gotiek met zijn Cisterciënzer invloeden. De 15e eeuw zag de voltooiing van het schip en de toewijding aan Saint Martin in 1438, terwijl de monumentale toren, een symbool van lokale trots, werd opgericht in 1497 door Pierre Cuvé, dit Bat-le-Duc, uit de steen van Basseville gewonnen lokaal. De gevel en het portaal, versierd met 32 scènes van het leven van St.Martin, werden voltooid aan het begin van de zestiende eeuw, ondanks de tragische dood van hun architect, verpletterd door een steenblok.

Een historisch monument in 1840, de collegiale samenleving ervaren vicissitudes, vooral tijdens de Franse Revolutie, waar het werd een tempel van de rede en leed degradaties, zoals de poging om de toren te vernietigen door Fouché. De klokken, waaronder Martine In de 19e eeuw, Viollet-le-Duc verwijderde de jube van 1525, nu blootgesteld in het schip, terwijl het orgel van Aristide Cavaillé-Coll, geïnstalleerd op hetzelfde moment, werd geclassificeerd voor zijn uitzonderlijke erfgoed waarde.

Het gebouw behoudt opmerkelijke architectonische elementen, zoals zijn klimop gewelven en derdeons, zijn glas-in-lood ramen, en de acht binnenkapellen. De toren, toegankelijk via een geïntegreerde trap, biedt een panoramisch uitzicht en huisvest decoratieve waterspuwers, terwijl de poort, ondanks de erosie als gevolg van de nesten van zwaluwen, blijft een unieke getuigenis van middeleeuwse iconografie gewijd aan Saint Martin. Tragische gebeurtenissen, zoals de gedeeltelijke ineenstorting van de muren in de 16e eeuw of het ongeluk van 1654 tijdens het feest van de Heilige Barbe, herinneren aan de uitdagingen van het behoud ervan.

In de 20ste eeuw was het college het toneel van politieke symbolen, zoals de rode vlag die in 1935 na de verkiezing van een communistische gemeenteraad, na 1945 vervangen door de tricolor vlag. De bombardementen in 1940 hebben zijn waterspuwers enigszins beschadigd, maar het gebouw, eigendom van de gemeente, blijft een plaats van eredienst en herinnering, die de religieuze, sociale en artistieke evolutie van Nivernais door de eeuwen heen illustreert.

Externe links