Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Odile de Lapoetroie, gelegen aan de Rue de l'Abbé-Simon, is een religieus gebouw gebouwd in het begin van de 20e eeuw, tussen 1911 en 1912, onder leiding van colmariaanse architect Charles Gerwig. Het vervangt een 18e-eeuwse kerk, verwoest door brand in 1750 en herbouwd, maar als onvoldoende beschouwd in 1894. De eerste steen werd gelegd op 15 juni 1911 en de kerk werd gewijd op 3 oktober 1912. De architectuur combineert neo-Romeinse elementen, zoals de zandstenen klokkentoren en de bogen van kernkoppen, met opmerkelijke interieurdecoraties.

Het interieur van de kerk huisvest een cyclus van muurschilderingen gemaakt in 1938 door Maurice Denis, in samenwerking met Robert Gall en Claude Voillaume. Deze werken, gewijd aan Saint Odile, maken deze plaats tot een unieke getuigenis van de heilige kunst van de tussenoorlogen in de Elzas. Het gebouw, dat sinds 1992 als historisch monument voor zijn schilderijen is aangemerkt, is ook in 1995 gerestaureerd. De huidige locatie, aan de achterkant van het stadhuis, contrasteert met die van de oude kerk, gelegen op het huidige plein van het monument voor de doden.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door verschillende reconstructies. Een eerste kerk uit de 11e eeuw verdween in 1502 en werd vervangen door de financiering van de Sire de Ribeaupierre. Beschadigd in 1728 en vernietigd door brand in 1750, werd gedeeltelijk herbouwd in 1751, met een koor en een klokkentoren toegevoegd na een geschil met de abdij van Pairis, decimator van de plaats. Charles Winkler's eerste project in 1894 nooit tot stand gekomen, waardoor ruimte voor Gerwig's project, uitgevoerd door de firma Brutschi de Ribeauvillé.

Architectureel onderscheidt de kerk zich door zijn samengevoegde zandsteen sprocket muur, uw portal en gebeeldhouwd tympanum, geflankeerd door twee zijporches. De klokkentoren, versierd met twee trappen torens, domineert de structuur en wordt overdekt door een pijl omgeven door klokkentorens. Binnen, het centrale schip, geflankeerd door zenithale oculus verlichte koren gewelfd met kernkoppen. Een galerie bezet de eerste spanwijdte, terwijl zijkapellen huis secundaire altaren.

De site behoudt ook sporen van zijn liturgische en community verleden. De oude kerk van de achttiende eeuw, bekend door foto's, had een doorboorde nave ramen in volle hanger en een vierkante klokkentoren overtroffen door een koepel. Zijn oriëntatie, waarbij het koor zich naar het dorp wendde, weerspiegelde zijn integratie in het lokale leven. Vandaag de dag blijft de kerk van Sainte-Odile, eigendom van de gemeente, een actieve plaats van eredienst en een grote artistieke en historische erfgoed van de Bovenrijn.

Externe links