Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Aanname van Puget-Théniers, gelegen in de Alpes-Maritimes, is een katholiek gebouw gekenmerkt door een complexe kloostergeschiedenis. Al in 1066, het behoorde tot de abdij van Lérins, waar het gevestigd een welvarende priorij, de priorij van Notre-Dame-de-Rodoline, met land, wijngaarden en gebouwen. Deze priorij, ook als parochiekerk, werd een kwestie van spanning tussen monniken en plaatselijke consuls in de 15e en 16e eeuw, vooral rond tienden en onderhoud van het gebouw. De armoede van het bisdom Glandèves, waarvan Puget-Théniers afhankelijk is, beperkt zijn architecturale ambities en voorkomt dat het tot collegiaal wordt omgevormd.

Kerkarchitectuur weerspiegelt verschillende tijdperken. Zijn halfronde apse, gebouwd in het laatste derde van de 13e eeuw, heeft een afgestemde tand fries en regelmatig apparaat, kenmerkend voor Provençaalse invloed. De westelijke gevel, gerenoveerd in de 15e eeuw, zag het portaal bewogen en versierd met kolommen, terwijl in de 18e eeuw, de kerk werd verhoogd, met de toevoeging van stucwerk gewelven en zijkapellen. Deze aanpassingen voldoen aan liturgische en esthetische behoeften, terwijl de integratie van barokke elementen zoals polylobed baaien.

Het kerkmeubilair getuigt van zijn rijke religieuze verleden. Een polyptiek toegeschreven aan Antoine Ronzen (1525), oorspronkelijk bedoeld voor de Augustijnen, mengt Vlaamse en Venetiaanse invloeden. Een gebeeldhouwde groep van de Passie (circa 1520), van Bourgondische of Vlaamse oorsprong, en een tafel van de Rozenkrans (circa 1730) illustreren de artistieke diversiteit van het gebouw. De kerk, beschadigd door de aardbeving van 1887, werd gerestaureerd en gedecoreerd door de schilder L. Adami, voordat hij werd geclassificeerd als een historisch monument in 1989.

De Priorij van Puget-Théniers, geïntegreerd in Nice County na 1388, bleef onder het gezag van de Lérins Abbey tot de Revolutie. In 1599 besloot Lascaris om daar twee monniken en een priester te houden, met behoud van de rechten van de abdij. De afschaffing van het Augustijnse klooster in 1783 door bisschop Henri Hachette des Portes herverdeelt zijn eigendom tussen het ziekenhuis van Entrevaux en de parochiekerk en versterkt zijn centrale rol in de gemeenschap.

De kerk werd in 1805 gewijd door de bisschop van Nice, Jean-Baptiste Colonna d'Istria, en markeerde zijn herbestemming na revolutionaire omwentelingen. Het meubilair, verrijkt door werken uit de geschrapte kloosters, weerspiegelt de religieuze en politieke veranderingen in de regio. Tegenwoordig belichaamt het zowel een middeleeuws als barok architecturaal erfgoed, als een getuigenis van kerkelijke rivaliteiten in Oost-Provence.

Externe links