Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Vernou-en-Sologne, gebouwd in de 13e eeuw, bestond aanvankelijk uit een schip met vier spanten en een koor. Zijn gewelven, geïnspireerd door de engelachtige architectuur van dezelfde periode, bedekken het koor en de aangrenzende spanwijdte. De volgende twee spanwijdten, later gewelfd, dateren uit de late 15e of vroege 16e eeuw, wat een stilistische overgang naar meer recente invloeden markeert.

In de 16e eeuw werd de kerk vergroot door de toevoeging van een zuidkant, waarvan slechts twee overspanningen werden gerealiseerd. Deze periode zag ook de oprichting van een toren van trappenhuizen, het combineren van stenen en stenen, evenals Renaissance hoofdsteden versierd met bladeren en personages. De noordelijke kapellen werden in deze eeuw toegevoegd, terwijl de hondenkluizen in de zeventiende eeuw werden gereconstrueerd. Een grote restauratie, uitgevoerd in 1896 door architect A. Chauvallon, voltooide zijn huidige verschijning.

De kerk, geclassificeerd als een Historisch Monument bij decreet van 6 januari 1926, behoudt heterocliet elementen: een 13e eeuwse zuidmuur, een 14e eeuws westelijk deel, en een 15e eeuwse toren. Deze architectonische strata illustreren haar evolutie gedurende vier eeuwen, die de technieken en artistieke smaken van elk tijdperk weerspiegelt.

Externe links