Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Notre-Dame-du-Bourg de Rabastens, gelegen in de Tarn in Occitanie, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw met de basis van een Benedictijnse priorij afhankelijk van de abdij van Moissac. De monniken kiezen deze strategische locatie op het kruispunt van de Toulouse-Lyon weg en in een vruchtbare vlakte doorkruist door de Tarn. Het originele Romaanse gebouw, dat tijdens de Albigois kruistocht werd beschadigd, werd herbouwd uit het Verdrag van Meaux-Parijs (1229) in een zuidelijke gotische bakstenen stijl, met alleen het gebeeldhouwde Romaanse portaal van acht hoofdsteden.

De reconstructie beslaat twee eeuwen, met een rechthoekig schip gewelfd met kernkoppen (20x12m) en een vijfzijdig koor toegevoegd aan de 14e eeuw onder de impuls van Prior Bernard de Latour, rector van de Universiteit van Toulouse. De zijkapellen, geplaatst tussen de uitlopers zonder externe projectie, werden gebouwd tussen 1374 en het einde van de 15e eeuw. De kerk werd geplunderd tijdens de Oorlogen van Religie (XVI eeuw), waar het diende als een bewakingskorps, vervolgens gerestaureerd door de Jezuïeten na 1547, werd een collegiale kerk in 1583.

Geclassificeerd als historisch monument in 1899, de kerk onthult tijdens restauraties in de 19e eeuw (geregisseerd door César Daly) 14e eeuwse muurschilderingen, met inbegrip van voorstellingen van het leven van de Maagd en svastika motieven. In 1998 werd het opgenomen als UNESCO Werelderfgoed als podium op de wegen van Santiago de Compostela. Zijn orgel, getekend door Aristide Cavaillé-Coll (1866), en schilderijen uit de 17e en 18e eeuw (inclusief een retabel van de Assumption) getuigen van zijn rijke artistieke erfgoed.

Het interieur herbergt ook de graven van twee leden van de familie Puységur: Jean Auguste, bisschop en aartsbisschop (diputé aan de Staten-Generaal van 1789), en zijn broer Marie-Jean Hercule, kapitein van de bewakers van de toekomstige Karel X. De opeenvolgende restauraties onthulden fragmenten van middeleeuwse decoraties, terwijl de bakstenen structuur, typisch voor de Zuidelijke Gotische, en zijn flamboyante rozet architecturale evoluties tussen Romaanse en Gotische illustreren.

Het gebouw, eigendom van de gemeente, bewaart geclassificeerd meubilair (Palissy basis), als anonieme doeken van de 17e en 18e eeuw nu tentoongesteld in het Museum van het land van rabastinois. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze en politieke omwentelingen van Occitanie, van de kruistocht van de Albigois tot de Revolutie, door zijn rol als Jezuïetencollege en zijn integratie in de jacquarische netwerken.

Toekomst

De kerk van Notre-Dame-du-Bourg is een van de 71 monumenten en 7 delen van paden die sinds 1998 op de UNESCO Werelderfgoedlijst zijn ingeschreven onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle en France.".

Het was aan de rand van een van de 4 klassieke tracks (Via Turonensis, Via Lemovicensis, Via Podiensis en Via Tolosana). De pelgrims moesten daarom een omweg maken om het te bezoeken.

Externe links